كورش نيكنام نماينده زرتشتيان ايران در مجلس شوراي اسلامي در نامهاي درخواست كرده است در تقويم از اَمرداد به جاي مرداد استفاده شود.
به گزارش خبر ايسنا، متن كامل اين نامه به شرح ذيل است:
در اصل پانزدهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران آمده، زبان و خط رسمي و مشترك مردم ايران فارسي است، اسناد و مكاتبات و متون رسمي و كتب رسمي بايد با اين زبان و خط باشد و در بخشي از اصل هفدهم قانون اساسي در مورد تقويم رسمي و كتب رسمي بايد با اين زبان و خط باشد و در بخشي از اصل هفدم قانون اساسي در مورد تقويم ايران، مبناي كار ادارات دولتي شمسي تعيين شده است.
بسياري از واژگاني كه در گويش و گفتار ايرانيان به عنوان زبان پارسي به كار ميرود ريشه در زبان باستاني ايران يعني اوستايي و پهلوي دارد، از جمله نام هر يك از ماههاي ايراني كه فروردين، ارديبهشت، خورداد، امرداد، شهريور تا اسفند بوده و همه از نامهاي كهن ايراني و هر يك داراي معناي ارزشمندي ميباشند تا در هر فصلي اميد به بيداري، زنده بودن، تلاش و سازندگي را به ملت سرافراز ايران از هر دين و قوم و نژادي يادآوري كرده باشند.
نخستين روز از ماه دوم تابستان يعني امرداد را آغاز كردهايم، در حالي كه بسياري از مردم ايران كه به معناي درست نام اين ماه پي نبردهاند، اين كلمه را به اشتباه مرداد ادا ميكنند.
مرداد در فرهنگ و زبان ايران باستان به معناي مرگ و نيستي است كه به نادرست در ميان 11 ماه سال قرار گرفته و هم خواني با فلسفه اسامي ماههاي ديگر ندارد. ازآنجا كه ايرانيان پيوسته به زندگي، سرسبزي، كار و كوشش و پيشرفت، انديشه داشتهاند، در اوج گرماي تابستان نام اين ماه را نيز امرداد به معناي پايداري و جاودانگي گذاشتهاند.
از زماني كه تقويم خورشيدي براي گاه شماري ايرانيان برگزيده شده نام اين ماه در تقويم ايران امرداد ناميده شد، ولي سالها بعد به دليل نام معلوم و نادرستي در گويش مردم تغيير كرده و به مرداد تبديل شد، يعني زنده بودن و تلاش كردن و پيوستن به جاودانگي در تقويم جاي خود را در مرگ و مردن و نابودي داد.
سال گذشته در تذكري به دولت پيشنهاد دادم تا اين واژه را در تقويم ايراني اصلاح نمايند، و مرداد را به امرداد تغيير دهند، ولي تاكنون راهكار مناسبي برگزيده نشده است. در حالي كه شايسته نيست تا ايرانيان زنده و هوشيار در اين ماه با گفتن مرداد از مرگ و نيستي ياد كنند.
اكنون پيشنهاد دارم تا در يك عزم و اراده مردمي و همگاني نام اين ماه را درست به كار برده، آن را امرداد بگوييم تا در تقويم و فرهنگ ملت بزرگوار ايران، مرگ و نيستي جاي خود را به زندگي، پويايي و جاودانگي داده باشد.


