پژوهشگران دانشگاه علوم پزشكي تبريز به تكنيك تصفيه بيولوژيكي گازهاي آلوده به استايرن با استفاده از بيوفيلتر كمپوسي دست يافتند.
در اين طرح كه به همت دكتر رضا دهقانزاده ريحاني، استاديار مهندس بهداشت محيط دانشگاه علوم پزشكي تبريز انجام شد، براي تصفيه بخارات استايرن از يك بيوفيلتر آزمايشگاهي سه مرحله‌يي با بستري از مخلوط كود گياهي و خرده‌هاي پي وي سي كه با لجن فعال آبگيري شده تلقيح شده بود، استفاده شد.
استايرن از جمله تركيبات آلي فرار است كه در زمان توليد و مصرف ايزومرهاي آن مانند پلي استايرن، لاستيك مصنوعي، و رزين به اتمسفر منتشر مي‌شود.
تماس با بخارات غليظ استايرن تحريك مخاط و چشم و اختلالات روده‌يي و در حالت‌هاي مزمن، سردرد، سستي، تهوع و تحريكات سيستم اعصاب محيط را سبب مي‌شود.
به گزارش خبرگزاری سمنان، بيوفيلتراسيون به عنوان يكي از روش‌هاي كارآمد و كم هزينه با خصوصياتي همچون سادگي در بهره‌برداري، امروزه به سرعت در حال جايگزيني با روش‌هاي سنتي فيزيكي ــ شيميايي است كه هم پرهزينه‌اند و هم از لحاظ كارايي، تصفيه و حذف تركيبات آلي فرار را به صورت ناقص انجام مي‌دهند.
همچنين اين روش به ويژه براي تصفيه حجم‌هاي زيادي جريان گازهاي آلوده و در غلظت‌هاي پايين راندمان بهتري دارد.
در روش به كار رفته در اين تحقيق كه با استفاده از بيوفيلتر آزمايشگاهي سه مرحله‌يي انجام شد، خوگيري ميكروارگانيسم‌ها به استايرن با غلظت ورودي ‌٢٥/٠ ميليگرم بر مترمكعب و با زمان ماند ‌٣٦٠ ثانيه، ‌٣٠ روز به طول انجاميد.
در شرايط پايدار بيشينه ظرفيت حذف ‌٤٥ گرم بر متر مكعب بستر در ساعت با بارگذاري ‌٦٠ گرم بر متر مكعب در ساعت به دست آمد.
كاهش زمان ماندگاري اثر معكوس در عملكرد بيوفيلتر داشت و به ترتيب ظرفيت‌هاي حذف ‌٣٩ و ‌٢٧ گرم بر متر مكعب در ساعت حاصل شد.
ارزيابي پروفيل غلظت در طول ستون بيوفيلتر نشان دهنده وجود سرعت‌هاي واكنشي درجه اول در غلظت‌هاي ورودي استايرن برابر يا كمتر از ‌٤٥/٠ گرم بر متر مكعب بود. با اين حال براي غلظت‌هاي بالاتر سيستم سرعت‌هاي واكنش درجه صفر را نشان داد.