ساخت انيميشن از بز متحرک نقش بسته بر جام سفالين شهرسوخته، توسط انجمن ملي فيلمسازان انيميشن ايران (آسيفا) پايان يافت و در سايت اينترنتي اين انجمن به نمايش درآمد.
نورالدين زرين کلک، رييس انجمن بين المللي آسيفا با اعلام اين خبر گفت:«درصورتيکه در مجمع عمومي آسيفا حضور يابم، فيلمي مستند همراه با اين انيميشن براي اعضاي انجمن به نمايش در مي آيد و پيشنهادمان براي تبديل آن به لوگوي آسيفاي بين الملل را مطرح مي کنيم، در غير اينصورت انيميشن ساخته شده را همراه با توضيحاتي درباره ويژگي هاي محوطه باستاني شهرسوخته به عنوان مکاني با تمدن گمشده که در حال کشف و بررسي است، براي تمام اعضاي هيات مديره ارسال مي کنيم.»
در اين مجمع که اواسط ژوئن در شهر زاگرب برگزار مي شود، رييس بعدي آسيفا براي سه سال انتخاب مي شود، اما زرين کلک ديگر قصد ندارد نامزد شود:«البته دوستان انجمن اصرار زيادي کرده اند اما با يک حساب سرانگشتي به اين نتيجه رسيدم که سالانه بيش از يک هزار ساعت براي رتق و فتق امور آسيفا صرف مي کنم و اين مسئوليت وقت بسياري مي گيرد و بسيار سنگين است. چنانچه نخواهم در انتخابات شرکت کنم، به زاگرب نمي روم و نمي توانم فيلم ساخته شده را همراه با انيميشن به آنجا ببرم. البته شايد در انتخابات شرکت کنم.»
كفتني است منصور سيد سجادي، مسئول پايگاه پژوهشي شهر سوخته نيز يک انيميشن از اين بز متحرک ساخته است.
پيش از اين قرار بود سفالينه يادشده در مجمع عمومي آسيفا که مرداد 1384 برگزار شد، معرفي شود اما مسايلي که در باره محل نگهداري آن پيش آمد تهيه فيلمي مستند از آن را منتفي کرد. کارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در مدت کوتاهي از محل دقيق نگهداري آن بي خبر بودند تا اينکه با کمک امين اموال موزه ملي ايران، جام سفالين در يکي از مخازن موزه شناسايي شد.
زرين کلک تاييد کرد، بز متحرک حتما به نماد آسيفاي ايران تبديل مي شود اما انتخاب آن به عنوان آرم آسيفاي بين الملل به نظر اعضا بستگي دارد. با اين وجود او عقيده دارد هيات مديره آسيفا نمي تواند در برابر پيشنهادي با اين قدمت و ارزش معنوي مقاومت کند.
پيش از پيروزي انقلاب اسلامي، باستان شناسان ايتاليايي حاضر در شهر سوخته به هنگام کاوش در گوري 5 هزار ساله، جامي را پيدا کردند که نقش يک بز همراه با تصوير يک درخت روي آن ديده مي شد. در سال 1983 اين اثر در قالب گزارش حفاري گروه ايتاليايي در نشريه اي به چاپ رسيد. سال ها بعد منصور سجادي، باستان شناس ايراني پس از بررسي اين شي دريافت نقش موجود بر آن برخلاف ديگر آثار به دست آمده از محوطه‌هاي تاريخي شهر سوخته، تکراري هدفمند دارد، به گونه‌اي که حرکت بز به سوي درخت را نشان مي دهد.
هنرمند نقاشي که جام سفالين را بوم نقاشي خود قرار داده، توانسته‌ است در 5 حرکت، بزي را طراحي كند كه به سمت درخت حركت و از برگ آن تغذيه مي کند.
در سفال‌هاي «شهر سوخته»، كه از متمدن‌ترين و پيشرفته‌ترين تمدن‌هاي باستاني در پنج هزار سال پيش است، نقش بز و ماهي بيش از هر نقش ديگري ديده مي‌شود.