امير حسين بيگدلي، مبتكر اين دستگاه در گفت‌وگو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در زمينه ويژگي‌هاي اين دستگاه گفت: اين دستگاه جديد يك نوع از انواع ادوات دنباله‌بند تراكتور محسوب مي‌شود و در گروه ماشين‌هاي برداشت غله (گندم و جو) قرار دارد.

اين دستگاه عمل برداشت را در چهار مرحله درو، بسته بندي كلش، ذخيره و تخليه كلش بعد از پر شدن انبار به صورت خودكار انجام مي‌دهد.

وي در خصوص مزايا و كاربردهاي دروگر دسته‌چين تراكتوري خاطرنشان كرد: از آنجا كه برداشت گندم با كمباين در قطعات كوچك موجب استهلاك سريع كمباين شده و ريزش زياد محصول را به دنبال دارد و همچنين به دليل عدم توان مالي مالكيت كمباين براي خرده مالكان، اين وسيله ابزار مناسبي براي برداشت مكانيزه محصول محسوب مي‌شود كه به علت ساختار نسبتا ساده اين وسيله مي‌توان از آن براي همه كشاورزان با هر سطح از دانش و آمادگي كشاورزي بهره‌ برد.

بيگدلي افزود: از آنجا كه در مناطق روستايي كشور كاه يك محصول ارزشمند كشاورزي و دامي به شمار مي‌رود حفظ و استحصال آن براي بهره‌برداران مهم است كه اين وسيله امكان جمع آوري حداكثر كاه ممكن را محقق مي‌كند.

وي نزديكي به بازارهاي مصرف (مزارع) را از ديگر مزاياي اين دستگاه عنوان كرد و افزود: با تجهيز مزارع كوچك (خرده مالكين زمين)‌ به اين وسيله، محصول كشاورزان از افت و زيان‌هاي تاخير برداشت در امان خواهد بود.

بيگدلي در پايان درباره مشخصات كلي اين دستگاه به ايسنا گفت: ابعاد اين دستگاه 265×445 سانتي‌متر، وزن كل ماشين 430 كيلوگرم و ظرفيت بار اطاقك آن 200 كيلوگرم است.

سرعت پيشروي دستگاه در هنگام برداشت نيز پنج كيلومتر در ساعت است.