بخش اصلي سكوي پلهاي شهر باستاني كنار صندل در جيرفت كشف شد. اين سكوي پلهاي يك تا سه قرن قديميتر از قديميترين زيگورات بينالنهرين است.
"يوسف مجيدزاده" سرپرست كاوشهاي باستاني حوزه هليلرود با اعلام اين مطلب افزود: « در ادامه كاوشهاي باستانشناسي كنار صندل، بخش اصلي اين سكوي پلهاي كشف شد. در ابتدا حدس بر اين بود كه اين بخش زودتر از بخش پايين و پيشين اين سازه مطبق ساخته شده است اما بررسيها نشان داد كه اين معماري 200 سال قديميتر از معماري شکل گرفته پيشين بوده و اين بنا در دو مرحله ساخته شدهاست.»
به گفته اين باستان شناس قديميترين زيگوراتي كه در بينالنهرين وجود دارد زيگورات "اورنمو" پادشاه اور سوم است که قدمت آن به 2100 پيش از ميلاد باز ميگردد و در نتيجه اين سكو، يك تا قرن قديميتر از نخستين زيگورات بينالنهرين است.»
وي گفت: « در حال حاضر فرم اصلي اين سكو مشخص است و بازسازي آن به شكل واقعي صورت ميگيرد. اين معماري در پايان كار کاوش کشف و همين امر باعث شد كه كار كاوش و حفاري يك هفته ديگر ادامه يابد تا بتوان کل سازه را مشخص کرد .»
باستانشناسان در بررسيهاي خود موفق شدهاند دو طبقه اين سازه را مشخص کنند اما در بخشهايي از اين محوطه، شواهدي بر سه طبقه بودن سازه نيز وجود دارد. طبقه نخست اين سازه300در 300 متر و طبقه دوم آن 150 در 150 متر وسعت دارد.
به اعتقاد بسياري از باستانشناسان بزرگ ايراني و خارجي، در محوطههاي تاريخي جيرفت آن چه تاكنون كشف شده، بيانگر سكونت در سرزميني به وسعت تمدن بينالنهرين و سومر است.
يافتههاي جيرفت نشان مي دهد هنر حجاري اين محوطه از تمدن سومر كه به عنوان نخستين بشري شناخته شده، پيشرفتهتر است به طوري كه آثار سنگي جيرفت تاكنون در محوطههاي تاريخي بسياري از كشورها از جمله محوطههاي تاريخي تمدن سومر به دست آمده است.
باستانشناسان ايراني و خارجي در كاوشهاي باستانشناسي در محوطه باستاني جيرفت به دنبال شناسايي و تعيين شكل كلي و ورودي سازه زيگورات مانند اين محوطه هستند.
محوطههاي باستاني جيرفت كه در كنار رودخانه هليلرود جاي گرفتهاند داراي غناي تمدن بسياري هستند كه در جريان كاوشهاي علمي باستانشناسان و حفاريهاي غير مجاز قاچاقچيان آثار سنگي، سفالي و بقاياي معماري از هزاره سوم پيش از ميلاد از آنها به دست آمد. يكي از مهمترين آثار به دست آمده يك سازه زيگورات مانند است كه متعلق به نيمه اول هزاره سوم پيش از ميلاد است.
كنارصندل به نيمه دوم هزاره سوم پيش از ميلاد باز ميگردد. باستان شناسان آن را متعلق به 2 تا 2500 پيش از ميلاد ميدانند.


