فيلم «آفسايد» آخرين ساخته جعفر پناهي، احتمال دارد همزمان با جام جهاني فوتبال در تهران، آلمان و چندين كشور اروپايي ديگر اكران ميشود.
شادمهر راستين نويسنده فيلمنامه آفسايد با بيان اين مطلب به ميراث خبر گفت:« گروه سازنده فيلم آفسايد در تلاش هستند فيلم را همزمان با جام جهاني بتوانند در تهران و اروپا و به ويژه آلمان اكران كنند.»
فيلم آفسايد در پنجاه و ششمين دوره جشنواره فيلم برلين به همراه فيلم «صابون» محصولدانمارك جايزهخرس نقرهاي را دريافت كرد.
راستين كه براي شركت در جشنواره به برلين سفر كرده است درباره نمايش فيلم در اين جشنواره ميگويد:« آفسايد در جشنواره، 4 نمايش داشت. البته فيلم خيلي دير به جشنواره رسيد و در روزهاي آخر اكران عمومي شد. اكران نخست آن ويژه داوران بود. براي داوران مهم بود كه فيلم را پيش از اجراي عمومي و در فضايي به دور از حضور خبرنگاران فيلم را ببينند تا بتوانند به طور صحيح قضاوت كنند. پس از آن براي مطبوعات و عموم به نمايش در آمد.»
در خبرهايي كه از برلين ميآمد، استقبال از فيلم بسيار خوب عنوان ميشد. راستين هم به اين نكته اشاره ميكند:« اولين اجراي عمومي اين فيلم با استقبال تماشاگراني روبه رو شد كه بيشترشان اروپايي بودند. اين مسئله در ساير اكرانهاي تكرار شد. ما توقع داشتيم آفسايد را ايرانيها خارج از كشور ببينند. اما آلمانيها ديدن فيلم آمده بودند. واكنش تماشاگر خارجي باور نكردني بود. چون آفسايد يك فيلم ملي ايراني است و اين نگراني وجود داشت كه كه تماشاگر خارجي نتواند با آن ارتباط برقرار كند. اما نه تنها همه تا آخر فيلم نشستند و آن را ديدند بليتهاي فيلم به سختي به دست ميآمد. حتي هيات ايراني كه از فارابي آمده بودند و ساير فيلمسازان ايراني نتوانستند فيلم را در برلين ببينند. »
راستين استقبال توزيع كنندگان بينالمللي از سراسر اروپا و ساير كشورها براي اكران اين فيلم را بسيار مثبت توصيف ميكند:«در طول اكران فيلم و پس از آن توزيع كنندگاني از اروپا و ساير كشورها از جمله چندين توزيع كننده آمريكايي، خواهان اين فيلم بودند. »
در اين دوره از جشنواره يك فيلم ديگر هم به نام آفسايد در بخش خارج از مسابقه شركت كرده بود. راستين با اشاره به جذابيت موضوع فيلم در آلمان درباره فيلم دوم گفت:« جالب اين جا بود كه همزمان با فيلم آفسايد پناهي يك فيلم ديگري به همين نام درباره فوتبال زنان محصول مشترك آلمان و تركيه پخش شد، كه فيلم خوبي هم بود، اما به اندازه آفسايد ايراني مورد توجه قرار نگرفت. »
راستين با اشاره به شركت بيشتر منتقدان در جلسات مطبوعاتي اين فيلم در باره نظرات منتقدان ميگويد:«بيشتر سئوالات درياره فيلم و نوع نگاه به اين موضوع بود. براي اغلب منتقدان در كنار موضوع فيلم سبك كاري فيلم سازان ايراني هم جذابيت داشت.»
راستين در ادامه به سئوالاتي اشاره كرد كه از وي به عنوان نويسنده اثر پرسيده ميشد:« يكي از سئوالات اساسي اين بود كه نرفتن تيم ملي ايران به جام جهاني و پيروز نشدنش در آن بازي پيروز در فيلم نامه پيشبيني شده بود ؟ يا اين كه قوانيني كه از حضور زنان در ورزشگاه جلوگيري مي كند، چقدر مصوب شده است؟ بسياري هم فكر ميكردند اين فيلم مستند است و درباره ويژگيهاي دراماتيك و داستاني آن سئوال ميكردند. »
به گفته راستين يكي از نكات جالب ديگر در اكران آفسايد اين بود كه مخاطب غير ايراني به همراه مخاطب ايراني با شوخيهاي فيلم ميخنديد و شوخيهاي كلامي فيلم برايشان جذاب بود.


