دانشگاه اوپسالاي سوئد در اوت 2005 (شهريور 1384) تحقيق جامعي را درباره رساله هايي كه ايرانيان در قرن 11 تا 15 ميلادي درباره موسيقي به رشته تحرير درآورده اند، منتشر كرده است.
اين تحقيق توسط "مهرداد فلاح زاده" به عنوان پايان نامه دكتري در اين دانشگاه ارائه و با عنوان "رساله هاي ايراني درباره موسيقي" به صورت كتابي 384 صفحه اي منتشر شده است.
فلاح زاده در تحقيق خود تلاش كرده است كه به دركي از اين رسالات دست يافته و ديدگاه هاي مختلف و مباحث متنوعي را كه در زمينه موسيقي از ابتداي قرن يازدهم تا پايان قرن پانزدهم ميلادي در ايران مطرح شده است، انعكاس دهد. اين دوره را مي توان به عنوان دوره رساله هاي كلاسيك ايراني درباره موسيقي در نظر گرفت.
اين رساله ها كه بعدها به عنوان ژانري در ادبيات فارسي مطرح شدند، محصول حاكميت نامتمركز خلفاي عباسي در ايران بودند.
اين ژانر از ادبيات فارسي نيز چون ژانرهاي ديگر آن بسيار تحت تاثير ترجمه ها و تفاسير آثار عربي در اين زمينه بود.
با خواندن كتاب "رساله هاي ايراني درباره موسيقي" به درك دو ديدگاه مهم و مسلط آن دوران درباره موسيقي دست مي يابيم: ديدگاه هاي مذهبي و ديدگاه هاي غير مذهبي.
با استناد به اين كتاب، 5 مرحله در سير تكاملي اين ژانر ادبي قابل بررسي است: 1. مرحله ابتدايي: سال 1000 تا 1110 ميلادي. 2. نخستين دوره قطعات كوتاه موسيقي: 1110 تا 1175 ميلادي. 3. دوران استقرار: 1175 تا 1299 ميلادي. 4. نخستين دوره طلايي ژانر: 1300 تا 1435 ميلادي. 5. دومين دوره قطعات كوتاه موسيقي: 1435 تا 1500 ميلادي.
دانشگاه اوپسالا از معدود دانشگاه هاي جهان است كه مهم ترين تحقيقات را در حوزه هاي علوم ديني، حقوق، هنر، علوم اجتماعي، زبان شناسي، پزشكي، داروسازي، علوم پايه و فناوري و رساله هايي درباره نقاط عطف تاريخ جهان منتشر كرده است.