رئيس كميسيون جهاني عوامل اجتماعي موثر بر سلامت گفت: وضعيت نظام سلامت در ايران طي 30 سال گذشته تغييرات بسيار خوبي داشته است به طوري كه طي اين مدت سن اميد به زندگي در ايران حدود 15 سال افزايش يافته است.
به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، مايكل مارمت، در نشست خبري كميسيون جهاني عوامل اجتماعي موثر بر سلامت در تهران، افزود:‌ افزايش 15 سال اميد به زندگي در ايران بسيار قابل توجه است و نشان مي دهد كه كارهاي زيادي طي اين سالها براي بهبود وضع سلامت مردم در اين كشور انجام شده است.
وي ادامه داد: اميد به زندگي در ايران اكنون بين 70 و 71 سال است اين شاخص اكنون در كشور ژاپن حدود 82 سال و در كشور سيرالئون 34 سال است بنابراين ايران هنوز مي تواند شاخص اميد به زندگي را حدود 11 سال افزايش دهد.
مارمت گفت: هدف تشكيل كميسيون بين المللي بررسي عوامل اجتماعي موثر بر سلامت در سال 2005 ميلادي زير نظر سازمان جهاني بهداشت اين بود كه ببينيم فقر، محروميت، سواد و مسكن و ساير عوامل اجتماعي اكنون چقدر در وضعيت سلامت مردم تاثير دارد و وضعيت كشورهاي مختلف از اين نظر چگونه است، به عنوان مثال‌ اكنون در كشور ايسلند از هر هزار زايمان فقط احتمال مرگ 3 نوزاد وجود دارد در حالي كه در سيرالئون اين ميزان حدود 195 نفر است و طيف وسيعي نيز بين اين دو كشور در جهان وجود دارد.
وي ادامه داد:‌ هدف ما اين است كه تا جاي ممكن از اين نابرابري ها جلوگيري كنيم بنابراين اين كميسيون در واقع همه وضعيت زندگي مردم را از تولد تا وضعيت زندگي، شرايط كار، مسكن، سيستم بهداشتي كشورها، بررسي بيماريهاي مختلف در كشورها و مسائل اجتماعي و اقتصادي را بررسي مي كند.
رئيس كميسيون جهاني عوامل موثر بر سلامت اضافه كرد: مباحث مهمي از جمله وضعيت زنان و ميزان رعايت حقوق آنان در جوامع براي ما اهميت زيادي دارد و تاكنون وضعيت كشورهاي مختلفي را از جمله برزيل، هندوستان، شيلي، كانادا، كنيا و اكنون ايران را از اين نظر بررسي كرده‌ايم.
مارمت گفت: اگر چه براي بهبود وضع بهداشت مردم بايد بودجه بيشتري در اختيار وزارت بهداشت قرار گيرد اما مسئله مهم اين است كه نبايد فقط به فكر سرمايه گذاري بيشتر باشيم، وزارت بهداشت بايد بتواند همكاري ساير دستگاهها و ارگانهاي ديگر را از جمله آموزش و پرورش، بهزيستي، تامين اجتماعي و رسانه ها را جلب كند.
وي افزود: مقابله با نابرابري ها وظيفه كل دولت است و براي رسيدن به ايده آلها حتما بايد حقوق زنان مورد توجه قرار گيرد، مسئله تبعيض و خشنونت عليه زنان مسئله كوچكي نيست و البته در كنار آن بايد به مسائل ديگري از جمله تغذيه سالم، تحصيلات برابر و محيط سالم شغلي توجه شود.
مارمت در پاسخ به اين سوال فارس كه چگونه مي توان نابرابري را در جوامع كم كرد، توضيح داد: براي كاهش نابرابري ها بايد از زمان تولد شروع كنيم، وضعيت زنان در هنگام بارداري و تغذيه آنها، شرايط زايمان زنان و مراقبتهاي اوليه از آنان، وضعيت تغذيه و رشد كودك،‌ برقراري فرصتهاي برابر براي ادامه تحصيل همه مردم جامعه، تامين آب آشاميدني و غذاي سالم، توجه به وضعيت مسكن همه مردم، سرمايه گذاري در آموزش جوانان، توجه به سلامت محيط كار و زندگي مردم و خطرات شغلي كه منجر به نابرابريهاي اجتماعي مي شود بسيار مهم است.
وي ادامه داد: دولتها بايد به زندگي مردم در شهرها و مشكلات آن توجه داشته باشند، وضعيت حمل و نقل شهري، نوع برخورد با سالمندان و جلوگيري از انزواي آنان همه ابزارهايي هستند كه دولتها بايد براي كاهش نابرابريها از آن استفاده كنند.
وي همچنين گفت: سازمان جهاني بهداشت دپارتمان جديدي را براي بررسي عوامل اجتماعي موثر بر سلامت تشكيل داده و بودجه خاصي هم براي اين منظور در نظر گرفته كه تاكيد آن بر مسئله فقر، عوامل اجتماعي موثر بر سلامت و بهبود كيفي زندگي مردم است كه برنامه هاي خاص آن طي 10 سال آينده اجرا مي شود.
بر اساس برآوردهاي موجود حدود 50 درصد سلامت مردم به عوامل اجتماعي مانند فقر، سواد، وضعيت مسكن، شغل و ميزان رعايت حقوق زنان بستگي دارد، 25 درصد به نظام سلامت، 15درصد به مسائل ژنتيكي انسانها و 10 درصد به محيط زيست بستگي دارد