دستگاه كپي انواع كليشههاي راديوگرافي، سي.تي.اسكن، ام.آر. آي، سونوگرافي و ... به همت يك مخترع ايراني طراحي و ساخته شد.
رامين بيرق دار، سازنده اين دستگاه در گفت و گو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: اين دستگاه علاوه بر تهيه كپي از كليشههاي راديوگرافي و هرگونه كليشه نگاتيو از قابليت انجام عمل سابتراكشن يا تفريق، مثبت كردن كليشههاي نگاتيو و نگاتيو اسكوپي برخوردارست.
وي خاطرنشان كرد: گاهي در بخشهاي تصوير برداري بيماراني از بخش اورژانس مراجعه ميكنند كه لازم است جهت تسريع در امر تشخيص و درمان بيماري آنها، عكسهاي گرفته شده بدون گزارش پزشك راديولوژي فورا به آنها تحويل داده شود و با توجه به اين نكته كه طبق قوانين بيمه، در صورتي تمامي فرانشيز بيمه قابل پرداخت است كه عكسهاي مورد نظر داراي گزارش راديولوژيست باشند، بدين ترتيب نميتوان از بيمه بيماران اورژانسي استفاه كرد كه براي رفع اين مشكل ميتوان قبل از تحويل عكس به بيمار، براي انجام گزارش از آن كپي تهيه كرد.
بيرقدار افزود: همچنين با توجه به اين كه گاهي ممكن است تصاوير راديوگرافي از كيفيت مطلوبي برخوردار نباشد (داراي دانسيته و كنتراست كم يا زياد باشد)، با استفاده از اين سيستم ميتوان كيفيت تصاوير را تا حدودي تغيير داده و از عكسبرداري و پرتوگيري مجدد جلوگيري كرد.
اين مخترع در زمينه اهميت اين دستگاه از نظر آموزشي گفت: گاهي نوع بيماري فرد مراجعه كننده به مركز تصويربرداري از نظر علم پزشكي نادر بوده كه جهت ارائه فايل به مراكز آموزشي و انعكاس آن در كنفرانسها، مقالات و كتب پزشكي اهميت فراوان پيدا ميكند؛ لذا جهت تهيه فايل از كليشهها به دو طريق ميتوان عمل كرد.اول اين كه بيمار را دو بار تحت تابش اشعه ايكس قرار داده و دو كليشه مشابه تهيه كنيم كه علاوه بر استهلاك دستگاه و صرف وقت زياد باعث بالا رفتن دوز اشعه در بيمار و تكنولوژيست ميشود كه از نظر پزشكي خطرناك بوده و از نظر اقتصادي نيز مقرون به صرفه نميباشد و ممكن است بيمار مورد نظر هميشه در دسترس نباشد تا بتوانيم از وي دوبار عكسبرداري كنيم.
دوم اين كه از دستگاه مخصوص كپي استفاده شود كه اين راه شيوهاي سريع، آسان و نسبتا ارزان بوده و كپي كردن از هر نوع كليشه را به هر تعداد و در هر زمان مقدور ميكند.
بيرق دار در زمينه اهميت استفاده از دستگاه جهت ساب تراكشن يا عمل تفريق نيز اظهار داشت: ساب تراكشن يك روش عكاسي براي حذف تصاوير ناخواسته از يك كليشه راديوگرافي است. در اين روش هيچ گونه اطلاعات تصويري جديد توليد نميشود بلكه هدف از آن رويت آسانتر اطلاعات مهم تشخيصي است.
اين روش براي اولين بار در سال 1935 در آلمان ابداع شد. هنگامي كه دو راديوگراف فقط در جزئيات معيني متفاوت باشند ميتوان از عمل تفريق براي تاكيد بر موارد اختلاف استفاده كرد مثلا در آنژيوگرافي اين روش كاملا مؤثر باشد ، چرا كه در اين آزمايش يك سري فيلم در دسترس است كه فقط در الگوي ماده حاحب در عروق خوني با يكديگر متفاوت هستند و ما ميتوانيم به آساني اين عروق حاجب شده را بدون مزاحمت تصاوير ديگر ببينيم.
وي درباره اهميت مثبت كردن فيلم نيز كه از كاربردهاي دستگاه ساخته است، اظهار داشت: گاهي لازم است كه براي بررسي بيشتر بعضي ضايعات استخواني مثل بعضي انواع شكستگيها يا بيماري اسكليوز (انحراف ستون فقرات) و به خصوص در ارتوپدي فيلم مثبت داشته باشيم، كه اين عمل نيز با استفاده از دستگاه به راحتي قابل اجرا است.
بيرقدار در پايان تصريح كرد: با اين دستگاه ميتوان تواما چند عمل كپي، مثبت كردن فيلم و سابتراكشن را انجام داد و در ضمن از آن به عنوان نگاتيواسكوپ - دستگاه رويت و بررسي كليشههاي راديوگراف - نيز استفاده كرد.


