جمعه ۲۷ آبان ۱۳۸۴
- خرمای ایرانی به نام امارات صادر می شود
خرمای ایرانی در کشورهای همسایه مانند امارات بسته بندی و از آنجا مجدد به بازارهای هدف صادر می شود .
به گزارش خبرنگار اقتصادی مهر، درحالی که ایران از نظر تولید و صادرات خرما جزء چهار کشور اول دنیا به شمار می آید اما بالابودن هزینه بسته بندی موجب ارسال فله ای خرمای ایرانی به کشورهای عربی وصادرات مجدد این محصول با قیمت بیشتر به بازارهای هدف شده است .
صادرکنندگان ایرانی معتقدند که وجود تعرفه ها و حقوق گمرکی بالا برای واردات کارتن و مواد اولیه بسته بندی آنان را مجبور می کند که خرمای صادراتی خود را به کشورهایی مانند دبی صادر کنند که این امرارزش افزوده بالایی را نصیب این کشور می کند .
اما مشکلات صادرات خرما تنها با بسته بندی پایان نمی یابد ، دراکثرموارد کشتی های حامل خرمای صادراتی که قادر به تردد در بنادرایران نیستند مجبور به حمل کالای صادراتی به روش (حمل و نقل غیر مستقیم ) و ازطریق سایرکشورها می شوند .
در بسیاری از اوقات محموله صادراتی مثلا تا دو ماه در دوبی و مسقط می ماند تا به مقصد نهایی حمل شود که تاخیر موجود صدمات جبران ناپذیری را به محصولاتی مانند خرما که زمان و شیوه حمل درحفظ کیفیت آن نقش مهمی دارد ، وارد می کند .
بی ثباتی قیمت خرما نیزمشکلات صادر کنندگان این محصول را چند برابر می کند چنانچه مثلا تاجر ایرانی با مشتریان خود در مورد قیمت خرما به توافق می رسند ولی در زمان تحویل به دلیل افزایش قیمت ، صادرات این محصول غیر ممکن می شود.
علی رغم نقش حمایتی دولت از صادر کنندگان و تولید کنندگان محصولات کشاورزی اما به نظر می رسد راهکارهای دولت برای حمایت از تولید کنندگان خرما به ضرر صادرکنندگان این محصول بوده است .
دولت خرما را با قیمت تضمینی و متعارف ، از کشاورزان می خرد ولی چون سردخانه و امکانات مناسب برای نگهداری آن ندارد پس ازگذشت مدتی همان خرما را با یک سوم قیمت خرید می فروشد که این اقدام نیزصادرکنندگان خرما را با مشکل مواجه می کند .
هم اکنون بسیاری از کشورهای تولید کننده خرما مانند عربستان، الجزایر و تونس تقریبا شرایط یکسانی با ایران دارند و در تولید و صادرات خرما سرمایه گذاری زیادی کرده اند که از این بابت سالانه مبلغ قابل توجهی ارز نصیبشان می شود .
جایگاه فعلی ایران دربازارهای جهانی خرما مطلوب است اما ممکن است این جایگاه به دلیل فعالیت های رقبا در دنیا و کم توجهی دست اندرکاران داخلی در زمینه رفع مشکلات موجود ، بتدریج ازدست برود.
