به گزارش ايسنا: دكتر فقيه سرپرست سازمان بهزيستي امروز شنبه در حاشيه افتتاح اين نمايشگاه با اشاره به وجود 550 هزار مورد اختلال نابينايي در كشور گفت: 120 هزار نفر از اين افراد، نابيناي مطلق بوده كه نيمي از آنها دليل ژنتيكي داشته و مابقي مربوط به عوامل پس از تولد است.
وي تصريح كرد: از مجموع مبتلايان به اختلال نابينايي مطلق در كشور 24 هزار نفر توسط سازمان بهزيستي شناسايي شده و در حال دريافت خدمات از اين سازمان هستند.
فقيه با اشاره به هوش و استعداد بالاي نابينايان بر ايجاد فرصتهاي آموزشي براي اين دسته از افراد تاكيد كرد و افزود: نابيناياني كه فرصت راهيابي به آموزش عالي را پيدا ميكنند، از جمله دانشجويان بسيار موفق بشمار ميروند لذا برنامهريزيهاي بلند مدت براي ايجاد فرصتهاي آموزشي اين افراد اهميت بسياري دارد.
وي در خصوص ايجاد فرصتهاي شغلي براي نابينايان خاطرنشان كرد: با توجه به مصوبه دولت مبني بر اين كه سه درصد استخداميهاي كليه وزارتخانهها بايد از جامعه معلولان باشد، براي تحقق اين مصوبه پيگيريهاي لازم از سوي سازمان بهزيستي انجام خواهد شد.
سرپرست سازمان بهزيستي يادآور شد: ارائه آموزشهاي خاص و مهارتهاي ويژه در مجتمعهاي توانبخشي به منظور ايجاد خوداشتغالي از طريق خودباوري در نابينايان و معلولان از برنامههاي اين سازمان است.
همچنين در اين مراسم حميدرضا كربلايي اسماعيل، سرپرست مركز امور توانبخشي نابينايان (رودكي) با اشاره به اين كه گسترش حقوق اجتماعي، برابرسازي فرصتها و مشاركت براي تمامي اقشار جامعه در سايه توسعه علوم و به كارگيري يافتههاي علمي و فناوري اطلاعات مهمترين شاخصهاي زندگي عصر نوين محسوب ميشود، افزود: در چنين زماني ضرورت توجه به نياز افراد خاص به ويژه نابينايان و كم بينايان بسيار حائز اهميت است چنانچه طبق آمار سازمان بهداشت جهاني در سال 2002 بالغ بر 161 ميليون نفر در جهان مبتلا به اختلات بينايي و از اين تعداد 124 ميليون نفر مبتلاء به كم بينايي و 37 ميليون نابينا بودند.
وي با تاكيد بر لزوم ايجاد يك شورا يا مجمع سياستگذاري در كليه امور نابينايي و كم بينايي كشور يادآور شد: در اين مجمع ضمن ارائه چشماندازهاي آتي، راههاي دستيابي به برنامهها و برخورداري از حمايت و پشتيباني كلان با طراحي برنامه مشخص و نقشه اجرايي و عملياتي در مقاطع زماني معين فراهم ميشود.
در پايان آقای کربلایی برپايي نمايشگاه «فناوريهاي تخصصي در امور نابينايان و كم بنيايي» را فرصت مناسبي را براي تعامل و تبادل افكار و همانديشي ميان كارشناسان و آگاهسازي جامعه نسبت به قابليتهاي علمي نابينايان و امكانات مورد استفاده آموزش و توانبخشي آنان و به تبع آن تغيير نگرش جامعه در ارتباط با نابينايان دانست.