اولين عكس جهان

اولين عكس جهان در هفتم ژانويه 1839 در مجمع فرهنگستان علوم فرانسه ظهور پديده اي جديد به نام عكاسي اعلام شد يعني 166 سال قبل شخصي به نام " لويي ژاك مانده دا گر" روشي ابداع كرد كه به نام مبدعش " داگر ئوتيپ " نام گرفت . واژه " فوتوگرافي " كه معادل اصطلاح عكاسي است از ريشه كلمه يوناني " فتوس - گرافوس " به معناي " نور – نگاشتن " يا به تعبيري با نور نگاشتن است گرفته شد . اين اصطلاح را براي اولين بار " سرجان هرشل " در28 فوريه 1839 در نامه اي كه به يكي از همكارانش نوشت به كاربرد .
هرچند اعلام رسمي پيدايش عكاسي توسط داگر صورت گرفت ولي در حقيقت بايد " ژوزف نيسه فورنيپس " را پدر عكاسي و اولين عكاس جهان دانست

كه داگر بر اساس تجربيات او و با الهام از اولين عكس تاريخ عكاسي جهان كه توسط " نيپس " ثبت شده بود . به مطالعات خود شكل داد .
اولين اصول عكاسي برپايه سه محور ( نور – مواد حساس به نور – اتاق تاريك ) استوار بود كه تقريبا همان مواد مورد استفاده در عكاسي امروزي هستند . جالب است بدانيد كه در ساختمان حتي در ساختمان پيشرفته ترين دوربين هاي امروزي هم از اصول اوليه " اتاق تاريك " استفاده ميشود . قانون مربوط به اتاق تاريك را اولين بار بطور رسمي " ارسطو " در نوشته هاي خود كه به بيان تجربه اي از روئيت كسوف ميپردازد معرفي ميكند . قرنها بعد " ابن هيثم " رياضيدان ( قرن يازدهم ميلادي ) هنگام رصد كسوف متوجه عيور شعاعهاي نور از لابلاي درختان وايجاد تصوير كسوف بر ماسه هاي كنار ساحل شد واز آن تاريخ به بعد براي رصد ستارگان از اتاقكي تاريك كه تنها راه ورود نور به آن روزنه اي تنگ بود اسافاده كرد . كه امروزه زيربناي اصلي بدنه دوربينهاي عكاسي و فيلمبرداري است . نبايد از اقدامات " لئوناردو داوينچي " هنرمند و مخترع تواناي قرن پانزدهم ميلادي هم چشم پوشيد چراكه او نيز براي رسم دقيق پرسپكتيو مناظر و با استفاده از آيينه اي به زاويه 45 درجه در مقابل روزنه كوچك اتاق تاريك توانست تصاوير منعكس شده مناظر را بر روي كاغذي مات منتقل كند . اوبراي استفاده راحتتر و دقيقتر ( برخلاف ابن هيثم كه براي رصد ستارگان خود در داخل اتاق تاريك مي ايستاد ) ابعاد اتاقك را كوچكتر كرد بطوريكه براحتي با دست قابل حمل بود . " داوينچي " اتاقك ابداعي خود را " كامرا آبسكورا " كه آنهم برگرفته از واژه اي يوناني است نام نهاد . امروزه نيز به دوربين " كامرا " ميگويند . سالها بعد وبا اختراع عدسي و قراردادن آن در سر راه روزنه عيور نور تصاويري به مراتب واضحتر بدست آمد . " ويليام هنري فاكس تالبوت " را ميتوان بنيانگذار عكاسي امروزي دانست كه از تكنيك ( مثبت و منفي ) يا همان نگاتيو امروزي براي عكسبرداري استفاده كرد و به اين ترتيب هم از زمان عكسبرداري و هم از ابعاد دوربين هاي عكاسي كه به دليل جثه بسيار بزرگشان به " ماموت كامرا " معرف بودند كاسته شد . قياس كنيد تصوير سال قبل را با دوربيتهاي بسيار بسيار كوچك امروزي مثلا در ساختمان گوشي هاي تلفن همراه