شهرداري تهران طرحي دارد كه اميدوار است بتواند با اجراي آن، اين مشكل زنان را حل كند. چندي پيش كميسيون فرهنگي ـ اجتماعي شوراي شهر موضوع جالبي را عنوان كرد.
اين كميسيون و در رأس آن رسول خادم، طرحي را به شورا ارايه كرد. طرح اين بود كه فضاهايي در پارك‌ها به زنان اختصاص داده شود. طرحي كه شايد در نگاه اول نشدني به نظر برسد. اما محصور كردن بخشي از پارك‌ها يا ايجاد فضاهاي جديد در تهران، كار عجيبي است. مگر مي‌شود در شهري با ساختمان‌هاي بلند، خيابان‌هاي تنگ كه فضاي سبز زيادي هم ندارد، زنان بدون پوشش اسلامي ‌ورزش يا تفريح كنند؟ اين سؤال بزرگ منتقدان طرح بود.
آنها كه مي‌دانستند زمين شماره 3 ورزشگاه آزادي به علت مشكل حصاركشي نمي‌تواند ميزبان فوتبال زنان باشد مي‌پرسيدند، چطور شهرداري مي‌تواند داخل شهر اين كار را انجام بدهد؟ رسول خادم،اما مطمئن است كه اين طرح اجرا شدني است: حصار اين فضاها طبيعي است. آنها مي‌ خواهند با درختان بلند و بوته‌هاي فشرده دور اين فضاها را ديوار بكشند. نه خادم و نه بقيه كساني كه اين طرح را داده اند به اين بخش از موضوع اهميت چنداني نمي‌ دهند.

براي آنها مهم اين است كه چطور مشكل حضور زنان را در اين مكان‌ها حل كنند، با توجه به اينكه نيمي‌از جمعيت كشور را زنان تشكيل مي‌دهند و نياز به استفاده از امكانات تفريحي و ورزشي را دارند. طالبي نژاد يكي از مشاوران كميسيون فرهنگي ـ اجتماعي مي‌گويد: نقش مادر در خانواده براي تحكيم خانواده مهم است. بايد جايي باشد كه مادر در كنار فرزندانش بتواند ساعتي از روز را پر كند. دغدغه جامعه زنان اين است كه بيشترشان از افسردگي و كم تحركي رنج مي‌برند. ورزش كردن با حجاب دشوار است و بايد جايي باشد كه آنها بتوانند از فضاي طبيعي استفاده كنند.

اصفهاني‌ها قبل از تهراني‌ها به فكر ايجاد اين فضا بودند. آنها در سال پيش باغ زنان را ساختند. باغي بالاتر از ترمينال زاينده رود و حصاركشي شده كه هر روز زنان اصفهاني آنجا دور هم جمع مي‌شدند. حتي تابستان امسال اولين دوره بسكتبال خياباني زنان اصفهان آنجا برگزار شد. با تعريفي كه ميترا عطابخش سرپرست تيم بسكتبال ذوب آهن از اين باغ مي‌كند، همه زنان را براي داشتن چنين مكاني وسوسه مي‌كند: خانم‌ها خيلي راحت، با هر لباسي كه مي‌خواهند به اين باغ مي‌آيند، دسته جمعي به پيك نيك مي‌آيند. اسكيت سواري و دوچرخه سواري مي‌كنند؛ ورزش‌هايي كه بيرون انجامشان سخت است. اردوهاي تفريحي ـ ورزشي مي‌گذارند و ... نفس مي‌كشند و احساس راحتي مي‌كنند.

دور اين باغ ديوار بلند كشيده‌اند. اين تفاوت عمده كار اصفهاني‌ها و تهراني‌هاست. شوراي شهر تهران مي‌خواهد اين ديوار نباشد و زنان فكر نكنند كه آنها را پشت ديوارهاي مصنوعي پنهان كرده اند. اما به هر حال براي آنها نيز امنيت اين فضاها خيلي مهم است؛ چيزي كه در اصفهان هم اهميت ويژه دارد. عطابخش مي‌گويد: همه خانم‌ها قبل از ورود به اين پارك كنترل مي‌شوند تا دوربين و موبايل دوربين دار نداشته باشند. خادم هم مي‌گويد: امنيت اين فضاها خيلي مهم است. در اين طرح به آن اهميت ويژه‌اي داده شده است كه حفظ اين امنيت با خود خانم‌هاست...

به گفته رسول خادم، 5 منطقه در تهران تا پايان سال 84 به زنان اختصاص پيدا مي‌كند. اولين اين مناطق، پارك مادر است؛ منطقه اي در افسريه كه قرار است تا پايان سال 83 به بهره برداري برسد و رسول خادم مطمئن است اين كار انجام مي‌شود. اما با اين حال شهرداري منطقه 15 هنوز اطلاعي از اين موضوع ندارد و گفته مي‌شود هنوز اين پارك در مرحله طرح است.
به جز افسريه، چهار منطقه ديگر نيز قرار است در تهران شناسايي شود و تا پايان سال 84، 5 پارك به زنان اختصاص پيدا كند. ملت، چيتگر و لاله از پارك‌هايي هستند كه به احتمال زياد بخش‌هايي از آنها در اختيار خانم‌ها قرار مي‌گيرد.
اما اينكه چه موقع اين طرح شروع مي‌شود و چه موقع به پايان مي‌رسد، هنوز چيزي مشخص نيست.

منبع : روزنامه همشهری