درحال حاضر براساس آخرين آمار , ايران در ميان 162 كشور جهان از لحاظ جايگاه علم و فناوري با ضريب 26/0 در مرتبه پنجاهم قرار دارد.

شاخص دستيابي به تكنولوژي در كشورهاي پيشرفته بين 51/0 تا 47/0 در كشور هاي پيشرو و بالقوه 35/0 تا 48/0 , در كشورهاي اقتباس كننده پويا 20/0 تا 34/0 و كشورهاي حاشيه اي بين 06/0 تا 18/0 است.
گفتني است, ايران جز كشورهاي اقتباس‌‏كننده پوياي تكنولوژي و همتراز كشورهايي نظير پرو, تونس, مصر, اندونزي, هندو برزيل جاي گرفته است.

در دو دهه اخير علم و فناوري تحولات عميقي را در عرصه‌‏هاي مختلف فعاليت‌‏هاي اقتصادي و اجتماعي به وجود آورده است,به طوري كه زندگي و كار به واسطه گسترش علم و فناوري چهره‌‏اي كاملا متماميز با دهه‌‏هاي قبل به خود گرفته است.
پيامد اين وضعيت اينكه بسياري از مردم جهان از متوسط طول عمر طولاني‌‏تر, ارتباطات وسيع‌‏تر و شناخت و آگاهي بالاتري درمقام مقايسه با دهه‌‏هاي قبل برخوردار شده‌‏اند.

فناوري در دنياي معاصر هم هدايت‌‏كننده نوآوري‌‏ها و اختراعات است و خود نيز محصول آن است.پيشرفت فناوري موجب كاهش هزينه‌‏ها, افزايش بهره‌‏وري , ارتقاي كيفيت محصولات , رشد درآمدهاي يك كشور و در نهايت افزايش رفاه اقتصادي مي شود.
همچنين , متنوع شدن محصولات, سهولت در انتقال عوامل توليد, معادل‌‏تر شدن توزيع درآمد, رقابتي‌‏شدن توليد, ادغام بازارها و حذف انحصارات از پيامدهاي قابل توجه رشد فناوري در اقتصادهاي معاصر است.
گسترش ظرفيت‌‏هاي توليد, افزايش توليدات دانش‌‏بر, رشد سريع تكنولوژي‌‏هاي الكترونيك, بيوتكنولوژي و تحولات مشابه از ديگر دستاوردهاي فناوري در عرصه علمي اقتصاد است.
براساس اين گزارش, منبع رشد تكنولوژي در كشورها يعني عامل انسان و سرمايه انساني نقشي مهم در ارتقاي تكنولوژي و دستيابي به فناوري‌‏هاي نو ايفا مي‌‏كند.
همچنين, نظريه‌‏هاي جديد رشد اقتصادي هم بر اين نكته اصرار دارند كه سرمايه انساني منبع رشد تكنولوژي و به تبع آن رشد فناوري منشاء دستيابي به نرخ رشد بالاي اقتصادي است.
گفتني است , اين موضوع در حال حاضر در مركز ثقل نظريه‌‏هاي اقتصادي قرار دارد و صاحب‌‏نظران اقتصادي توجه به نقش عامل انساني را سرلوحه سياست‌‏هاي خود قرارداده‌‏اند.
به بيان ديگر, سطح آموزش و مهارت است كه در يك اقتصاد مزيت‌‏ رقابتي را خلق مي‌‏كند. مهارت‌‏هاي چندگانه نيروي انساني و ايجاد فضاي كار آفريني در دستيابي به تكنولوژي عامل مسلطي محسوب مي‌‏شود.
اين گزارش مي‌‏افزايد: ايجاد فضاي كارآفريني منجر به حل مشكلات از طريق يادگيري در حين عمل و در طول زمان مي‌‏شود, بنابراين انباشت سرمايه انساني و ايجاد فضايي توام با خلاقيت در دستيابي به تكنولوژي پيشرفته عوامل اساسي هستند.
گفتني است, سرمايه‌‏گذاري در مهارت‌‏ها نه تنها رشد اقتصادي بالاتر و بهبود زندگي آحاد مردم را موجب مي‌‏شود ؛ بلكه به رقابت‌‏پذيري صادرات نيز كمك شاياني مي‌‏كند.
منبع : iritn.ir