به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، لاتكسهاي توليدي ميتوانند ضمن مصرف به عنوان پايه رنگ، جايگزين مناسبي براي رنگهاي بر پايه كوپليمرهاي آكريليكي كه هم اكنون كاملا وارداتي هستند، باشند. همچنين با توجه به توليد مواد اوليه در داخل كشور اين پروژه ميتواند پس از طي مراحل طراحي صنعتي و تهيه دانش فني به مرحله توليد صنعتي وارد شود.
از مونومر وينيل استات به روش پليمريزاسيون امولسيوني، پلي وينيل استات تهيه ميشود كه مصرف عمده آن به عنوان چسب به ويژه چسب چوب به شكل لاتكس غليظ با ويسكوزيته بالا است.
از اين پليمر همچنين به عنوان پايه رنگهاي ساختماني به شكل لاتكس استفاده ميشود؛ اما از آنجا كه اين پليمر پس از خشك شدن، سخت و شكننده است براي رفع سختي آن از مواد نرم كننده نظير دي اتيل فتالات يا دي متيل فنالات استفاده ميشود كه به علت بزرگي مولكولهايشان بين زنجيرههاي پليمري فاصله انداخته و باعث نرمي پليمر ميشوند. اما اينگونه مواد به علت عدم پيوند شيميايي با پليمر به مرور زمان از پليمر خارج شده و پليمر شكننده ميشود.
راه ديگر استفاده از مونومرهاي نرم كننده نظير دي بوتيل مالئات، بوتيل اكريلات يا اتيلن و پليمريزه كردن آنها با وينيل استات است؛ بدين ترتيب اين مونومرها در زنجير پلي وينيل استات قرار ميگيرد و نرمي دائمي در پليمر ايجاد ميكنند.
حميد صالحي مباركه و محمد رضا رستمي درونكلا، محققان پژوهشگاه پليمر در اين تحقيق به علت ارزاني و توليد اتيلن در صنعت پتروشيمي كشور، غير سمي بودن آن و ايجاد كوپليمري با خصوصيات خوب مقاوم در برابر اشعه ماورا بنفش (UV) و مواد قليايي نسبت به هموپليمر وينيل استات از اين مونومر استفاده كردهاند.
با توجه به توليد وينيل استات در صنعت پتروشيمي و قابليت توليد راكتورهاي مورد نياز و مصارف متعدد كوپليمر وينيل استات - اتيلن در صنايع چسب و رنگ و ساختماني اين پروژه داراي توجيه فني و اقتصادي ميباشد.


