دكتر مسعود توحيدفر، عضو هيات علمي پژوهشكده و مجري طرح توليد اين رقم مقاوم در گفت‌و‌گو با خبرنگار پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) خاطرنشان كرد: بيماري پژمردگي آوندي يا «ورتيسيليومي» پنبه يكي از مهمترين بيماريهاي قارچي مزارع پنبه در مناطق شمالي كشور است كه ميزان خسارت آن در اين مناطق حدود 15 تا 20 درصد برآورد شده است.

اين محقق يادآور شد: ضد عفوني خاك با گاز متيل برومايد در عمق زياد و كشيدن ورقه پلاستيكي بر روي خاك مي‌تواند موجب از بين رفتن اين بيماري شود ولي هزينه استفاده از اين روش بسيار زياد بوده، اثرات زيان آوري روي موجودات خاكزي در ناحيه ريزوسفر دارد و همچنين آلودگي محيط را نيز به همراه خواهد داشت.

وي با تاكيد بر اينكه بهترين روش در كنترل اين بيماري توليد پنبه‌هاي مقاوم با استفاده از فنون مهندسي ژنتيك است خاطر نشان كرد: يكي از سازوكارهاي مقاومت در برابر اين بيماري استفاده از پروتيين‌هاي ضد قارچي از جمله كيتيناز و گلوكوناز است. آنزيم كيتيناز باعث از بين رفتن كيتين مي‌شود كه يكي از اجزاي مهم تشكيل دهنده ديواره قارچ عامل اين بيماري است. در همين راستا پلاسميد حاوي ژن كيتيناز در پژوهشكده بيوتكنولوژي كشاورزي تهيه و با استفاده از آگروباكتريوم به پنبه منتقل شد كه آناليزهاي مولكولي حضور و تظاهر ژن را تاييد كردند.

دكتر توحيدفر با اشاره به اينكه تا كنون چنين ژني در سطح جهان به گياه پنبه منتقل نشده است تصريح كرد: طبق آزمايش‌هاي زيست‌سنجي گياهان تراريخته نسبت به گياهان شاهد در برابر اين بيماري متحمل هستند. با توجه به اينكه سطح زير كشت پنبه در مناطق گرگان، گنبد، مازندران 60 درصد پنبه كاري كشور را تشكيل مي‌دهد، دستيابي به ارقامي از پنبه كه داراي عملكرد بالا، زودرسي و صفات كيفي الياف مطلوب و متناسب با شرايط منطقه از جمله تحمل به بيماري پژمردگي باشند، بسيار حائز اهميت است.

ماخذ : ایسنا