نمايش «ما ازدست رفته ايم» به وسيله هنرمندان ايراني و با استفاده از سبک هاي آوانگارد جمعه پنجم ژانويه در برکلي امريکا به اجرا در مي آيد.
اين نمايش که در محل کتابفروشي انقلاب در برکلي امريکا به اجرا در مي آيد، دربردارنده مجموعه داستان هاي گوناگوني است از شرح حال دختري سرگردان در جستجوي پدر گمشده اش، تا بيهوده گويي هاي يک زن و مکالمات خنده آور او .نمايشي در پي آگاه كردن ، الهام بخشيدن و فعال کردن مخاطبان خود است.
کيهان ايراني در اطلاعيه اي که در همين زمينه منتشر کرده ،آورده است که اين اثر حاصل در هم تنيدن چندين رشته هنري از حمله نمايش و موسيقي با استفاده از ابزارهاي چند رسانه اي، در جستجوي شناخت آثار و نتايج ناشي از وضع قوانين سخت گيرانه اخير در برخي جماعت هاي ساکن امريکا است که عموما از مسائلي چون اخراج، توقيف، دستگيري و يا مفقود شدن بستگان خود دچار رنج و فشارهاي رواني بسيار شده اند.
نمايش«ما ازدست رفته ايم» اثري معترض و براي روشنگري است براي كساني كه با اين پرسش روبروست هستند که وقتي دروغ و دغل و بدگماني دراساس وبنياد جامعه رسوخ مي کند و در تاروپود آن مي تند، چه رخ مي دهد؟ يا «کيهان ايراني» که نويسندگي و اجراي اين نمايش را برعهده دارد، فارغ التخصيل مدرسه عالي هنرهاي نمايشي در نيويورک سيتي است . او تا کنون در محافل و سالن هاي نمايش آثار هنري، آثار سنتي و غير سنتي بسياري را به روي صحنه برده است. از جمله در« لينکن سنتر» ،« پابليک تي تر» و بسياري سالن هاي ديگري که عمدتا در نيويورک مستقر هستند.
کيهان ايراني در نمايش «ما از دست رفته ايم» سبک داستان گويي، روايت و نقالي را با اجرا نمايش تلفيق کرده و در فواصل نمايش و در موقع مناسب ،تماشاگران را نيز در نمايش دخيل مي کند.
کيهان ايراني از جمله هنرمندان فعال درسبک ويژه اي در تاتر آوانگارد است که عمدتا به سبک «تاتر ستمديدگان« شهرت دارد که نوعي تاتر مردمي و از ابتکارهاي کارگردان برزيلي «آگوستو بال» است. اين سبک از سال 1970 تا کنون در طرح مسائل و بيان تبعيض هاي اجتماعي در بسياري از کشورهاي جهان مورد استفاده هنرمندان عرضه تاتر بوده است.وي اخيرا نيز در بيان مشکلات و رنج کودکان عراقي نمايشي را نيز به همين سبک در کشور عراق به روي صحنه برده است.
کيهان ايراني در عين حال از روش آفرينش‌ بي واسطه و اشتراك مساعي با مخاطب. «ريچارد شخنر» كارگردان، مولف، نظريه‌پرداز معروف تاتر استفاده کرده است . در اين روش کارگردان قصد دارد كه با آگاه سازي و مشاركت مخاطب و اجراگر، اين دو را به هم پيوند دهد.