یکشنبه ۳ دی ۱۳۸۵ - موفقيت مالی برای مهاجر ايرانی

اگر يک ايرانی مهاجر در دهه 1970 ميلادی قصد خريد يا فروش خانه در آمريکا داشت به احتمال زياد مجبور بود به مشاور املاک انگليسی زبان مراجعه کند.
اما امروزه ايرانيان در هر شهر عمده ای در آمريکا قصد خريد و فروش خانه داشته باشند خيالشان می تواند از يک بابت راحت باشد: اينکه حتماً تعدادی مشاور املاک فارسی زبان در ناحيه خود خواهند يافت.

نگاهی به تابلويدها يا "کتابهای زرد" (يلو پيج) مخصوص جوامع ايرانی در شهرهای بزرگی مثل نيويورک، واشنگتن يا لس آنجلس نشان می دهد اين حرفه تعداد زيادی ايرانی را جذب کرده است.

درک علت اين وضع دشوار نيست؛ مهاجر صرف نظر از ميزان تحصيلات اگر در کار مشاوره خريد و فروش خانه موفق باشد می تواند زندگی بسيار مرفهی برای خود فراهم کند در حالی که اين موضوع در مورد اکثر قريب به اتفاق حرفه ها صادق نيست.

تجارت در آمريکا حداقل تا حدودی نيازمند آشنايی به زير و بم زبان، فرهنگ و قوانين اين کشور است و اغلب سرمايه می طلبد.

شايد کار مشاوره املاک با جيب خالی ممکن نباشد اما سرمايه ابزار اصلی آن نيست.

کسی که وارد اين حرفه می شود بايد بتواند برای چند ماه و تا زمانی که مشتری نيافته زندگی اش را بگرداند اما خارج از اين، نيازمند سرمايه ديگری نيست.

مهاجران ايرانی که گروههای بزرگی از آنها در دوران انقلاب اسلامی و سالهای اول آن به آمريکا سرازير شدند و اکنون دارای جوامع بزرگی در اين کشورند، از هر قشر و پيشينه ای به اين حرفه روی آورده اند.

بسياری از مشاوران موفق ايرانی دارای تحصيلات دانشگاهی اند، از رشته معماری و مهندسی گرفته تا تحصيلات در رشته هايی مثل ادبيات و زبان.

جری برهانی که سيزده سال است در اورنج کانتی در جنوب کاليفرنيا که يکی از مراکز مهم جامعه ايرانيان آمريکاست مشغول اين کار است، در رشته شيمی تحصيل کرده است.

او که در اين حرفه طعم موفقيت را چشيده می گويد از کار خريد و فروش خانه لذت می برد.

و البته داشتن درآمد خوب، در صورت موفقيت در کار مشاوره مسکن، بخش مهمی از اين لذت است.

معمولاً رسم اين است که يک و نيم درصد از کل شش درصدی که فروشنده بابت فروش خانه پرداخت می کند نصيب مشاور املاک می شود.

اين شش درصد به چهار قسمت مساوی ميان بنگاهی که نمايندگی فروشنده را به عهده دارد، بنگاهی که نمايندگی خريدار را دارد و نمايندگان آنها (مشاوران املاک) تقسيم می شود.

برای مثال مشاور بابت خريد يا فروش يک خانه نيم ميليون دلاری به طور متوسط پانزده هزار دلار دستمزد می گيرد.

ميزان درآمد تا حدود زيادی بستگی به وضع بازار و سرعت در خريد يا فروش دارد.

در سال های 2000 تا 2005 که قيمت مسکن در اکثر نقاط آمريکا با سرعت زيادی در حال صعود بود تعداد زيادی جذب اين کار شدند.

آقای برهانی با استناد به مشاهدات شخصی می گويد تعداد ايرانيهايی که در چند سال اخير در جنوب کاليفرنيا وارد اين کار شده اند بسيار زياد است.

اما اکنون که به نظر می رسد بازار مسکن تا حدود زيادی سرد شده باشد طبيعی است که تعداد زيادی مجبور به ترک اين کار می شوند.

آقای برهانی که نظر بسيار مثبتی در مورد ايرانيهای مهاجر بخصوص در کاليفرنيا دارد و موفقيت مالی آنها را به پشتکار و سختکوشی نسبت می دهد، در مورد جاذبه اين حرفه و خطرات آن می گويد: "خلييها به اميد پولدار شدن می آيند اما اين کاری است که کم خطر نيست ... نه فقط رقابت در آن زياد است بلکه طبق آمار سازمان املاک کاليفرنيا مشاور تا ده ماه اول بندرت می تواند حتی يک خانه بفروشد."

او تأکيد می کند که وضع همه کسانی که در کار مشاوره املاکند عالی نيست.

به گفته وی اکثر کسانی که وارد اين حرفه می شوند بعد از تقريباً يک سال تا چهارده ماه از آن خارج می شوند، صرف نظر از اينکه ايرانی يا غيرايرانی باشند.

او می گويد: 85 درصد کسانی که در اين حرفه می مانند درآمدی در حد يک کارمند با حداقل دستمزد دارند و فقط پانزده درصدند که درآمد خيلی خوب دارند.

حميد خليلی که 28 سال است در کار فروش وام و معامله املاک است تأکيد می کند که طبق آماری که چند هفته پيش منتشر شده تعداد زيادی از مشاوران تازه وارد از جمله ايرانيها به خاطر کند شدن بازار در حال ترک آنند.

آقای خليلی می گويد: "متأسفانه خيلی از کسانی که با ديدن جنب و جوش در اين حرفه وارد آن می شوند عواقب آن را در نظر نمی گيرند."

"اين گروه مقداری پول خرج می کنند و زحمت گرفتن گواهينامه مشاوره املاک که دوره ای تقريباً شش ماهه دارد را به خود می دهند اما بعد از ورود می بينند که دست زياد است و آن نتيجه ای را که انتظار داشتند نمی گيرند و بعد از مدتی به حرفه های قبلی يا ديگر روی می آورند."

رابرت موسوی که اولين بار در سال 1967 به آمريکا آمد و در کاليفرنيا معماری خواند، بعد از سالها کار به عنوان معمار به اين حرفه روی آورده است.

او داشتن تخصص و تجربه در کار ساختمان را برای موفقيت در مشاوره املاک ضروری می داند و اقدام کسانی را که فقط و فقط با انگيزه مالی بدون هيچ سابقه ای در کار ساختمان يا تجارت وارد آن می شوند اشتباه توصيف می کند و معتقد است خيلی از آنها شکست می خورند.

او می گويد: "خيلی ها بعد از شش ماه يا يک سال اين کار را ول می کنند می روند."

با اين حال تعداد افراد موفق در آن کم نيست و آقای خليلی تأکيد می کند که مشاوران موفق پول زيادی می سازند.

به گفته وی برخی مشاوران سالانه بيش از يکصدهزار دلار در آمد دارند.

او می گويد راز موفقيت در اين کار بردباری در دراز مدت، تبليغات زياد و ساختن شبکه ای از مشتريان است که مشاور را به دوستان و آشنايان معرفی می کنند.

و البته بسياری از مشاورين ايرانی در اين حرفه موفقيت خود را مديون جامعه بزرگ ايرانيهای آمريکا هستند.

بسياری از مشاوران املاک می گويند که در حدود نيمی از مشتريان شان ايرانی اند.

بسياری از ايرانيان به مشاور املاک فارسی زبان مراجعه می کنند عمدتا به اين دليل که مانع زبان را از ميان برمی دارد.

آقای خليلی در اين مورد می گويد: "برای يک ايرانی خيلی مهم است که با فردی مثل من بنشيند و بتواند درد دل خود را به مشاور بگويد. به علاوه ممکن است از نظر زبان تماس با آمريکايی ها برايش مشکل باشد. از اين نظر ايرانی ترجيح می دهند با مشاوران ايرانی کار کند."

به هر حال کار مشاوره املاک از جمله حرفه هايی است که ايرانيان آمريکا در آن خودنمايی کرده اند و همين موفقيت انگيزه ای قوی برای بسياری از هموطنان آنها ايجاد کرده است تا در آن طبع آزمايی کنند.

منبع : بي بي سي