ايرانى هاى مقيم خارج دربه در به دنبال بليت
همه جاى دنيا سراى من است!
... مى گم به تاريخ كه نگاه مى كنى تازه پى مى برى كه اين كشورگشايى هاى پارس ها فقط به زور شمشير و استفاده از تاكتيك هاى جنگى نبوده.
هشت سال پيش رو كه خاطرتون هست؟
يادش به خير. فرانسه از خيابان شانزليزه تا كوچه پس كوچه هاى شهر ليون در مدت كمتر از دو هفته به تسخير قواى پارس درآمد.
يادتون مياد چگونه در كوچه و خيابان هاى مختلف جلوى ما را مى گرفتند تا تبريك پيروزى بر آمريكا را تقديم مان كنند؟
تو گويى ارتش كوروش بابل را به زير يوغ خود درآورده!
اين اتحاد ملى، غرور پارسى و فتح قلوب مردم دنيا يك پروسه تاريخى چند هزارساله دارد و چيزى نيست كه بگيم ديروز اتفاق افتاده.
حالا يك بار ديگر آماده ايم تا اين بار سرزمين ژرمن ها را فتح كنيم.
... مى گم كار ايرونى ها درسته.
اول چندين سفير عشق روبه شهرهاى مختلف آلمان فرستاديم و بعد از نشان دادن اينكه ما كى هستيم و از كجا اومده ايم حالا آماده ايم تا قواى اصلى مان را كه همان لشكر ملى پارس هاست به آلمان فرستاده و كار را تمام كنيم.
اشتباه نكنيد.
ما براى فتح جام جهانى به آلمان نمى رويم. پيروزى اصلى ما نشان دادن اتحاد ملى و همبستگى ناگسستنى ايرانيان سراسر جهان و تعهد ابدى آنها به عشق به ميهن است.
فرياد مى زنيم كه آلمان، ما آمديم!
... مى گم درسته كه اين بار اوضاع با فرانسه ۹۸ از زمين تا آسمون تفاوت كرده و به راحتى نمى شه بليت مسابقه ها را پيدا كرد ولى براى رسيدن به هدف ايرونى هاى خارج از كشور بر هر درى كه شده مى زنند تا تابستان گرم ايرونى پسند رو به سر شهر فرانكفورت، لايپزيگ و نورنبرگ برده و دل بچه هاى ملى پوش رو از روى سكوها داغ كنند.
...مى گم آهاى آقايون دست اندركار، ايرانيان خارج كشور را از ياد نبريد! همين ها هستند كه هرگاه كسى پاشو از گليم خودش مى ذاره بيرون روى اينترنت و وسايل ارتباط جمعى همبستگى خودشون رو اعلام مى كنند. ما هميشه هستيم. براى ايران هميشه حاضريم...
از دوستى پرسيدم بالاخره بليت مسابقه ها رو گير آوردى؟
گفت: بليت مسابقه با آنگولا را پيدا كردم ولى مهم نيست. مثل اينكه قراره با چهار پنج نفر ديگه برن آلمان. مى گه: حتى اگر شد، پشت در استاديوم بايستيم و بازى رو از طريق تلويزيون مداربسته و حتى راديو دنبال كنيم اين كار را خواهيم كرد. تيم ملى را در هيچ شرايطى تنها نمى گذاريم!
ايرانيان مقيم آمريكا كه از نظر اقتصادى ماشاءالله وضعشون از اقليت هاى ديگر كشورها بهتره، از هم اكنون بليت مسابقه ها را يا از طريق قرعه كشى فيفا يا از طرف آژانس هاى مسافرتى تهيه كرده اند و آمريكا به خصوص ايالت كاليفرنيا به خاطر نبودن ايرانيان به مدت سه هفته قراره كلى وزن كم كنه!
از يكى از دوستانم تلفنى داشتم كه از شرايط تهيه بليت براى بازى ها در آلمان پرسيده بود. گفتم كمى دير جنبيدى گفت نه بابا از قرعه كشى اولى تا اين آخرى اقدام كردم ولى شانس با من نبود.
گفتم حالا قراره چى كار كنى؟
گفت: هيچى امروز با همسرم يك متل در فرانكفورت پيدا كرده ايم و اسممان نيز در ليست انتظار هواپيماست!
گفتم يعنى بدون بليت مى رى آلمان؟
گفت: پس چى! حتى اگر بليت از طريق بازار سياه (خوش خيال!) گيرم نياد قراره كه بازى ها رو روى صفحه هاى بزرگ ديجيتال در مراكز شهر نشون بدن. من و همسرم با صورت هاى رنگ شده و پيراهن ملى با چند نفر ديگر قرار گذاشتيم تا آلمان رو بذاريم رو سرمون!
از سوئد پسرعموم زنگ زد. اون هم همين سئوالات رو داشت، بليت هم گيرش نيومده بود ولى بنازم به روحيه!
گفت: قراره از اون ور آلمان با اتوبوس و قطار خودمون را برسونيم به شهرهايى كه بازى ها توشه. ما تيم ملى رو ول نمى كنيم!
... آهاى دوستان و دولتمردان عزيز گوش مى كنيد يا حواستون جاى ديگس؟ اينها يعنى ايرانيان خارج كشور سرمايه هاى بزرگى هستند كه نبايد از ياد بردشون. دختر پنج ساله من از الان مغز من رو خورده كه بايد اين تابستون من رو با صورت رنگ شده (پرچم سه رنگ ايران) ببرى على دايى رو ببينم!؟
اين همون بچه اى است كه در تمام طول عمرش بيشتر از دو ماه ايران نبوده!
... مى گم اين عرق ملى مثل اينكه توى DNA ما ايرونى هاست!
حالا ايراد بگيريم كه چرا مثلاً رحمان رضايى پاسپورت ايتاليايى گرفته!
پندارى با اين حرف مى زنن تو گوش ميليون ها ايرونى خارج از كشور كه دوپاسپورته هستند.
آهاى آقايون روسا. ما اگه ۱۵۰تا پاسپورت غيرايرانى ديگه هم داشته باشيم باز اونجايى كه بايد اون حس ملى گرايى و غرور پارسى و آريايى مون را رو كنيم.
مگه ما در امارت، سوئد، آمريكا، آلمان، فرانسه، ژاپن و هر كشور ديگر دنيا شماها رو تنها گذاشته ايم كه حالا به خاطر شرايط تاريخى و جغرافيايى بايد بهمون سركوفت بزنيد؟
... گفتم بالاخره زنگ بزن ببين اين آژانس هاى مسافرتى ايرونى خارج از كشور مى تونن برات جا گير بيارن يا نه. گفت: به قدرى تقاضاها بالا است كه اگر تا الان نجنبيدى بايد برى توى ليست انتظار.
گفتم يعنى آخرش چى؟
گفت: يعنى آلمان، ما آمديم. مثل هميشه متحد آمديم. مثل هميشه بيدار آمديم و مثل هميشه ايرونى آمديم.
به اميد ديدار در آلمان

نادر جهانفرد- آمريكا