همايش علمياي به منظور بررسي نگرش هاي انسانشناسي در ايران از ابتدا تا امروز توسط يك انسانشناس و پژوهشگر مردم شناس ايراني در مركز مطالعات خاورميانه دانشگاه آكسفورد برگزار مي شود.
به گزارش سايت اينترنتي دانشگاه آكسفورد، پدرام خورشيد نژاد پژوهشگر رشته انسان شناسي و قوم نگاري اجتماعي كه تنظيم سه سخنراني در كالج سنت آنتوني دانشگاه آكسفورد را بر عهده دارد، نامزد درجه دكترا از كالج علوم اجتماعي پاريس است. علائق علمي او شامل انسان شناسي مرگ، مذاهب، فرهنگ مادي و فرهنگ عامه، فرهنگ شيعي، زندگي چادر نشيني و چوپاني است و در حال حاضر بر موضوع ايران معاصر و دنياي ايراني تمركز دارد.
وي از 23 ژانويه تا 27 فوريه سه همايش در زمينه انسان شناسي ايران دارد كه نخستين همايش آن در تاريخ 23 ژانويه با موضوع «نكات غامض و پيچيده، ترمينولوژي، مراجع و كتاب شناسي» در سه عنوان فرعي: مردم شناسي، فرهنگ عامه، بررسي هاي فرهنگي و فولكلوريك ارائه شده است.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، دومين سمينار نيز در تاريخ 20 فوريه تحت عنوان انسان شناسي در ايران از سال 1900 تا 1979 با پنج عنوان فرعي: تاريخ انسان شناسي آكادميك درايران ، مركزي براي مطالعات انسان شناسي در ايران، موسسه علوم انساني و اجتماعي، مردم نگاري سنتي ايران، انسان شناسي و غرب برگزار شده است.
بنا بر اطلاعيه منتشر شده از سوي مسئولان برگزار كننده اين سمينار در كالج سنت آنتوني آكسفورد، سومين سمينار نيز در تاريخ 27 فوريه تحت عنوان«انسان شناسي ايران پس از انقلاب تا كنون » با سه عنوان فرعي: انسان شناسي نزد مسلمانان، تغييرات ساختاري در ايران پس از جنگ ايران و عراق و انسان شناسي امروز ايران در سالن دارندورف كالج سنت آنتوني اكسفورد برگزار خواهد شد.
بر اساس آنچه كه خورشيد نژاد درچكيده سخنراني هاي خود آورده، اين سخنرانيها با نگرشي انتقادي به روند مطالعات جديد فرهنگي در ايران از بدو تولد آن در دهه 1900 ميلادي به بعد آغاز مي شود.
به عقيده او از بدو تولد مطالعات فرهنگي در ايران، بررسي و پژوهش هاي اندكي مبتني بر روش هاي معمول در بيان معنا و مفهوم «فرهنگ» در ايران و در تاريخ علم انسان شناسي در ايران ، صورت گرفته است.
وي دربيان هدف اصلي و نتايج مورد نظر خود در ارائه اين سخنراني آورده است: «هدف از ارائه اين مقالات، ارائه پژوهشي در مطالعات انسان شناسي در خط سير تاريخي آن، نمايش تاثيرپذيري علم انسانشناسي در ايران از اهداف و سياستهاي دولت هاي مركزي، پژوهش در بيان اهميت ناسيوناليسم ايراني و ارتباط آن با مطالعات انسان شناسي در تمام دوره هاي تاريخ انسانشناسي در ايران ، بررسي نفوذ و تاثير انسانشناسي و انسانشناسان غربي و اروپايي بر تعيين مسير مطالعات انسانشناسي در ايران و همچنين ترسيم طرح كلي برخي از آثار و بررسي هاي بزرگ كلاسيك و معاصر درباره انسان شناسي در ايران بوده است.»
خورشيد نژاد در سخنراني سوم خود به بررسي انقلاب اسلامي و تاثير نگرشهاي اسلامي بر مطالعات انسانشناسي و ايجاد انسانشناسي اسلامي خواهد پرداخت. همچنين تغييرات ساختاري در ايران پس از جنگ ايران و عراق و تاثير آن بر نگرشهاي انسانشناسي تا حال حاضر نيز مورد بحث و بررسي قرار خواهد گرفت.


