پژوهشگر ايراني دانشگاه «پنجاب» هند با همكاري محققاني از هند و سوئد با كشف قديمي ترين بقاياي گياهان علفي در فسيل فضولات بر جاي مانده از گونه‌اي دايناسور با قدمتي حدود 67 ميليون سال به سرنخ‌هاي جديدي در بررسي سير تكامل گياهان و دايناسورها دست يافت كه تحقيقات در زمينه روند تكامل گياهان و دايناسورها را وارد مسيري جديد مي‌كند.

به گزارش خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، يافته علمي جالب توجه «دكتر حبيب علي‌محمديان» - دانش‌آموخته ايراني دكتري زمين شناسي و پژوهشگر مركز مطالعات پيشرفته زمين‌شناسي دانشگاه «پنجاب» هند - كه با همكاري پروفسور «آشوك ساهني» دانشمند برجسته هندي، «واندانا پاراساد» از موسسه سنگواره شناسي گياهي «لاك‌نو» و «كارولينا استرومبرگ» از موزه تاريخ طبيعي سوئد حاصل شده، اخيرا در مجله علمي معتبر «ساينس» به چاپ رسيده و بازتاب قابل توجهي در مجامع علمي و خبري جهان داشته است.
پژوهشگر ايراني دانشگاه «پنجاب» با بيان اين كه سير تكامل گياهان و دايناسورها به هم وابسته بوده و با هم تكامل مي‌يافتند كه با توجه به پيدا نشدن سنگواره گونه‌هاي علفي در مقطع چند ميليون ساله ياد شده، حلقه ارتباط اين زنجيره مفقود شده بود، اظهار داشت: يافته‌هاي اخير علاوه بر اطلاعات ارزشمندي كه درباره زندگي و سير تكامل دايناسورها در اختيار ديرينه‌شناسان قرار مي‌دهد، روزنه اميدي براي گياه‌شناسان است كه بتوانند روند تكامل اين گونه گياهان را بررسي كنند.

از طرف ديگر با توجه به اين كه علف‌ها در شرايط آب و هوايي خاصي مي‌رويند كشف بقاياي علف مربوط به دوراني كه هنوز شبه قاره هند از گندوانا جدا نشده بود، اطلاعات ارزشمندي را درباره شرايط آن دوران اين بخش از كره زمين در اختيار دانشمندان قرار مي‌دهد
وي در پايان خاطرنشان كرد كه مايل است به زودي جهت ادامه تحقيقات و برنامه‌هاي علمي خود به ايران بازگشته و در صورت امكان در دانشگاه‌ها يا مراكز پژوهشي كشور فعاليت كند.