نمايشگاه هنرهاي اسلامي از روز جمعه پنج نوامبر، در قلب مونيخ پايتخت فرهنگي آلمان و در موزه مردمشناسي اين شهر كه مختص زندگي ملتها و فرهنگهاست، با نام «اسلام و تداوم اقبال به آن»، با حضور هنرمندان مختلف كشورهاي اسلامي از جمله ايران افتتاح شد.
به گزارش روزنامه البيان، فعاليت اين نمايشگاه با نظارت مستقيم دكتر بورگين وسيم فرمبگين اسلامشناس و هنرپژوه بزرگ آلماني آغاز شده است.
در اين نمايشگاه سالن ويژهاي به هنرهاي اسلامي ايراني اختصاص يافته كه در آن آثار هنرمند مينياتوريست ايراني معاصر باروير مسعودي (متولد 1946 در ايران) به نمايش گذارده شده است. اين هنرمند در سال 1971 به ايتاليا و بعد از آن به آلمان سفر كرد و در دانشگاه هنر اشتوتگارت آلمان به تحصيل پرداخت. او در سال 1979 به ايران بازگشت و در سال 1991 به آلمان مهاجرت كرد و در شهر مورناو كه به «استوديو هنرمندان» شهرت دارد، اقامت گزيد. مسعودي در سال 1998 در تاسيس جمعيت هنرمندان تجربي شركت كرد و اقدام به برپايي نمايشگاههاي متعددي در آلمان، سوئيس و ايران كرد. او در نقاشيهاي مينياتور خود از هنر فارسي، غربي و صوفي بسيار الهام گرفته است.
دكتر بورگين وسيم فرمبگين درباره هدف از برگزاري اين نمايشگاه گفت: «هدف از ايجاد اين نمايشگاه ايجاد پلي ميان مسلمانان آلمان و ديگر اديان موجود در اين كشور است.»
او در ادامه افزود: «ما بايد توجه بيشتري به فرهنگ و تمدن اسلامي كه در آن نكات هنري و فرهنگي بسياري است، داشته باشيم تا به همه بفهمانيم كه حركتهاي اصولگرايانه و افراطي امروزي كه توسط برخي گروههاي بنيادگرا صورت ميگيرد هيچ ارتباطي با اسلام راستين ندارد و نگذاريم فعاليتهاي تروريستي اين افراد باعث سوءبرداشت از اسلام در ميان ديگر مردم اديان ديگر شود.»
او درباره هنرهاي عرضه شده در اين نمايشگاه گفت: «در اين نمايشگاه نقاشي هنرهاي ايراني، عثماني، مغولي و هندي كه بيشترين تاثير و فعاليت را در هنر اسلامي داشتهاند به نمايش درآمده است. علاوه بر اين هنرهاي كاشيكاري عثماني و ايراني نيز در اين نمايشگاه عرضه شده است.»
او درباره هنر ايراني همچنين گفت: «مهمترين و اصيلترين هنر اسلامي مربوط به هنر ايراني است. اين هنر كه به صورت مينياتور ايراني شهرت دارد در صنايع نساجي، جواهرات و كارهاي هنري عظيم به خوبي منعكس شده است. به خصوص در قرن نوزدهم اين هنر توانست اوج زيبايي خود را به نمايش بگذارد. هنر اسلامي ايراني همان طور كه در كتاب پادشاهان نيز آمده، در خط ايراني نيز منعكس شده و ايرانيها توانستهاند با تلفيق نقاشي و خط يك هنر زيبا و بيمانند را به وجود آورند. اين خط در عهد سلسله صفويان ايران در قرنهاي شانزدهم و هفدهم و همچنين در زمان امپراطوري مغولها از سدههاي شانزدهم تا هجدهم به خصوص در جنوب آسيا به خوبي رواج و رشد يافت. اين اهتمام تا به حال نيز ادامه دارد، به گونهاي كه اين خط در شهر لاهور در ايالت پنجاب پاكستان خط هنري ملي اين شهر محسوب ميشود.»


