به گزارش ایسنا، با اجرای این طرح می‌توان با هزینه‌ای اندک این واحدهای مسکونی را از خطر نابودی در هنگام زلزله حفظ کرد.
ویژگی بارز طرح ابداعی پرفسور بیژن ثمالی، استاد و پژوهشگر ایرانی دانشگاه تکنولوژی سیدنی توجه وی به جنبه‌های مالی و قابل تأمین بودن امکانات مورد نیاز برای مقاوم‌سازی این قبیل سازه‌ها با استفاده از امکانات بومی هر منطقه است که با توجه به مشکلات اقتصادی ساکنان این قبیل ساختمان‌ها که عمدتا در کشورهای فقیر و در حال توسعه زندگی می‌کنند، امیدهای زیادی را در اجرایی شدن این طرح‌ها و کمک به کاهش خسارات زمین لرزه در بخش وسیعی از مناطق زلزله‌خیز جهان ایجاد کرده است.
پرفسور بیژن ثمالی، رئیس دپارتمان مهندسی سازه و مرکز تحقیقات ساختمان دانشگاه تکنولوژی سیدنی توضیحاتی درباره طرح‌های مقاوم‌سازی خود و جنبه‌های فنی و اجرایی این طرح‌ها ارائه داده است.
دکتر ثمالی که در سال 1335 در تهران به دنیا آمده، تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان هدف 3 و تحصیلات مقطع کارشناسی را در رشته مهندسی سازه در دانشگاه صنعتی شریف گذرانده است. وی حدود سال 1354 برای ادامه تحصیل به دانشگاه جرج واشنگتن آمریکا رفته و 10 سال بعد پس از کسب مدرک دکتری در رشته دینامیک سازه‌ها به استرالیا رفته و از سال 1987 (1366) در دانشگاه تکنولوژی سیدنی فعالیت دارد.
زمینه اصلی تحقیقات پرفسور ثمالی، کنترل لرزش ساختمان‌ها در برابر توفان‌ها و بادهای شدید و زمین‌لرزه با استفاده از سیستم‌های فعال و غیرفعال سازه‌یی است که نوآوری‌های قابل‌توجهی در این زمینه‌ها داشته است.
از جمله تحقیقات اخیر وی که مورد توجه بسیار متخصصان و مطبوعات در استرالیا و خارج این کشور قرار گرفته و در مجلات معتبر علمی نظیر «نیوساینتیست» نیز به آن پرداخته شده است، طرحی عملی و کم‌هزینه برای مقاوم‌سازی خانه‌های خشت و گلی در مناطق زلزله‌خیز است.
رییس مرکز تحقیقات ساختمان و رئیس دپارتمان مهندسی سازه دانشگاه تکنولوژی سیدنی با اشاره به این که در این طرح از وسایلی نظیر چوب و نی استفاده شده که در اغلب کشورهای فقیر به وفور در دسترس بوده و با حداقل هزینه‌ها قابل استفاده است، افزود:
« اغلب تحقیقاتی که در زمینه مقاوم‌سازی ساختمان‌ها در دنیا صورت می‌گیرد بر روی سیستم‌های پیچیده و بزرگ است که پرستیژ بالایی دارد و متأسفانه چون این سیستم‌ها ساده است بسیاری از افراد تصور می‌کنند تحقیقات آن بی‌فایده است و اهمیتی ندارد در حالی که 30 تا 40 درصد مردم دنیا در این نوع خانه‌ها زندگی می‌کنند. »
وی افزود: « بسیاری از ساکنان کشورهایی مثل ایران، ترکیه، پاکستان، هند، آمریکای مرکزی و جنوبی که در کنار خط زلزله قرار دارند در این قبیل ساختمان‌ها زندگی می‌کنند و می‌توانند از این سیستم‌ها استفاده ‌کنند. »
دکتر ثمالی در پاسخ به سوالی درباره عرضه عملی این طرح به کشورهای زلزله‌خیز اظهار داشت: « سازمان ملل معمولا از طریق NGOها از توسعه این قبیل طرح‌ها حمایت می‌کند. ما به دنبال آن هستیم که از دولت استرالیا و شرکت‌هایی که در جهان سوم فعالیت عمرانی دارند در زمینه پیاده‌سازی و توسعه این قبیل طرح‌ها کمک بگیریم. »
وی در پایان با تأکید بر ضرورت و مزایای فراوان استفاده از این طرح ارزان قیمت، علمی و کارآمد‌ در ایران که ساکنان مناطق زیادی از آن در سازه‌های غیرمقاوم خشتی و گلی به شدت در معرض خطرات زلزله قرار دارند، درباره ارتباط خود با مراکز تحقیقاتی و عمرانی ایران در این زمینه گفت:
« ارتباط من با ایران صرفاً از طریق گروهی از اساتید ایرانی مقیم کالیفرنیا است که به وسیله مقالات علمی و کنفرانس‌ها ارتباطاتی داریم و البته اخیراً از طریق یکی از اقوام که به ایران آمده‌ است اطلاعاتی را به برخی مراکز و سازمان‌های مرتبط داخلی ارائه دادم و اگر امکان همکاری در این زمینه در ایران فراهم شود با کمال میل استقبال می‌کنم. »