ايران : «جان چيپمن» رئيس مؤسسه مطالعات استراتژيك لندن كه داراى ارتباط پرنفوذ با نهادها و دستگاه هاى تصميم غرب است اخيراً در گزارشى محرمانه به تاريخ ۶ سپتامبر ۲۰۰۵ (۱۵ شهريور) نتايج تحقيقات كارشناسان خلع سلاح اين مؤسسه را از توان تسليحاتى ايران در زمينه هسته اى، بيولوژيك، موشكى و شيميايى به مقامات غربى منعكس كرده است. در گزارش «چيپمن» آمده است: تخمين هاى عمومى در مورد اينكه چقدر طول مى كشد ايران تسليحات هسته اى به دست آورد، از چند سال تا يك دهه متفاوت بوده است. در طول دو دهه گذشته ايران تلاش كرده است به چرخه هاى سوخت در هر دو زمينه آب سبك و سنگين دست پيدا كند. در زمينه پلوتونيوم، ايران در حال راه اندازى كارخانه آب سنگين است كه مى تواند پلوتونيوم تسليحاتى كافى براى يك يا دو بمب تسليحاتى در سال را آماده كند. اين گزارش مى افزايد: هم اكنون حدود ۱۶۴ ماشين سانتريفوژ آماده به عمليات در تأسيسات نطنز نصب شده است. با در نظر گرفتن شرايط واقعى و اگر قرار باشد فقط اين تعداد ماشين ها كار كنند، يك دهه طول مى كشد تا اين ۱۶۴ سانتريفوژ بتوانند اورانيوم غنى شده كافى براى توليد بمب هسته اى آماده كنند. برپايه اطلاعات مطرح شده در گزارش هاى آژانس بين المللى انرژى اتمى، ايران قابليت سرهم كردن بين ۵۰ تا ۱۰۰ دستگاه سانتريفوژ را در يك ماه دارد. اين فرض هم مطرح شده است كه اگر روسيه سوخت تازه به نيروگاه اتمى بوشهر برساند، نيروگاه بوشهر مى تواند ظرف تنها چند ماه پلوتونيوم مورد استفاده در تسليحات هسته اى را توليد كند. اين منبع درباره توانايى موشكى ايران مى نويسد: بنابر ارزيابى هاى ما، ايران يك تيپ از موشك هاى شهاب ۱ و ۲ متشكل از سه يا چهار گردان موشكى را براى مجموعاً ۱۲ تا ۱۸ سكوى پرتاب متحرك و ۴۸ تا ۷۲ موشك آماده پرتاب آرايش نظامى داده است. البته تعداد موشك هاى بيشترى نيز به صورت ذخيره وجود دارد.