روستاي جم واقع در شمال شرقي سيراف، جايگاه آغاز تمدن بشري است و با اين وجود نظريه مهاجرت آريايي‌ها به ايران كاملا رد خواهد شد.

بديهه دشتي ـ تاريخ‌شناس ايراني مقيم آمريكا ـ پس از حدود 10 سال تحقيق و بررسي و به دست آوردن آثاري باستاني در شهرستان جم معتقد است، جم اولين خواستگاه تمدن بشري است و اولين انسان‌ها در اين منطقه سكونت داشته‌اند.

وي در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ميراث فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار داشت: پس از تحقيقات بسيار در كتاب‌هاي مختلف ازجمله كتاب‌هاي تاريخي، اوستا، قرآن، تورات و... به اين نتيجه رسيدم كه اولين سكونتگاه بشر در جنوب ايران واقع شده است. اين محوطه بايتاني يك‌سري بلندي‌ها با نام جم، ساخته كيومرث است كه پيش از اين نيز آگاه بوديم گوشه‌اي از شهر استخر نيز توسط اين فرد ساخته شده است. تاريخ‌هاي بعد از اين ساخته‌ها را مشخص كرده‌ و منظور از برگشت نوح و جام جهان‌نما را در نوشته‌ها دريافته‌ام و تمامي آن‌ها را با سند و آثار باستاني موجود مي‌توانم اثبات كنم.

دشتي كه موفق به كشف اولين فسيل آدميزاد در منطقه جام شده است، گفت: اين تنها سنگواره آدميزاد و نه ميمون در دنياست كه بيش از 13 ميليون سال قدمت دارد. تمامي اين گفته‌ها را با 20 ساعت فيلم مستند و عكس و مطلب مي‌توانم ثابت كنم.

وي با بيان اينكه از سال 84 نسبت به معرفي محوطه جام به سازمان ميراث فرهنگي اقدام كرده است، گفت: از آن زمان تا به حال ماموران سازمان سه بار از محوطه بازديد كرده و هر بار اين مطلب را تاييد كرده‌اند، اما مسؤولان سازمان از امسال روي اين قضيه مانور مي‌دهند و قصد دارند آن‌را به نام خود ثبت كنند. اين موضوع بسيار مهم است و ثبات مي‌كند نژاد آريا از جايي مهاجرت نكرده است؛ بلكه در ايران به دنيا آمده و ولين خانه را دارند و اولين شهر دنيا متعلق به مردم اين ناحيه است.

اين محقق و تاريخ‌شناس در ادامه توضيح داد: در تمامي كتاب‌ها اولين آثار مربوط به انسان را عموما كشتي نوح و بچه‌هاي نوح معرفي مي‌كنند و من در تحقيقات متوجه شدم آغاز اين جريان به ايران و جمشيد جم باز مي‌گردد. در ميان كتاب‌ها 99 درصد آن‌ها پيرو تورات بوده و اوستا را در اين مورد تاييد مي‌كنند. با بررسي اين كتاب متوجه شدم آثار زندگي بشري در فارس بيش از همه جاست. ضمن اينكه من خودم زاده جنوب ايران هستم و پيش از اين اسم جم را شنيده بودم و براي ارتباط آن با جمشيد شروع به تحقيق كردم.

دشتي گفت: يك‌بار خودم با كمك محلي‌ها به اين منطقه رفتم و پس از آن بارها سف كردم و شبانه‌روزي كار مي‌كردم. وظيفه خودم مي‌دانستم كه سازمان ميراث فرهنگي را در جريان كار قرار دهم؛ اما به اين موضوع توجهي نمي‌شد. جاي سؤال است كه چرا با دعوت استادان و كارشناسان اين موضوع را بررسي نمي‌كنند؟

وي با ابراز نگراني نسبت به ثبت نشدن اين آثار توسط سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري گفت: تمامي آثار مشخص‌اند؛ بالاخره ديواري كه وجود دارد، با دست ساخته شده و خود به خود به وجود نيامده است. به هر حال همه چيز روشن است و بايد حداقل در فهرست آثار ملي به ثبت برسد؛ تا بتوان از آن‌ها محافظت كرد. در حال حاضر جاده‌سازي در اين منطقه در حال انجام است و اين كار باعث تخريب آثار خواهد شد.

دشتي اظهار داشت: طي جلساتي با كارشناسان زبده مثل دكتر آيت‌الله‌زاده شيرازي، گلشن، چگيني و... اين نظريه تشريح و ثابت شد و سال بعد در بازديد آن‌ها حدود 20 كيسه نايلوني پر از نمونه و سكه‌هايي با قدمت 20 هزار سال يافته شد. همگي اين نمونه‌ها به بوشهر منتقل شد؛ اما فعلا هيچ اثري از آن‌ها نيست. هر چه در رفت و آمد براي اين كار هستم، جوابم را نمي‌دهند.

او در پايان گفت: شهر جام سند شناسنامه ايران است. با وجود اينكه راجع به نظريه داروين با وجود رد آن همچنان تبليغ مي‌شود، بايد موضوع را جدي گرفت. در پيگيري‌هايم به من ايراني مي‌گويند تو كارمند ما نيستي. چه طور خارجي‌هايي كه براي كاوش مي‌آيند مورد اطمينان واقع مي‌شوند؟! بايد هر چه سريعتر نسبت به ثبت و حفاظت اين آثار اقدام شود.