این مجموعه کتاب تحت عنوان «نه زیستن نه مرگ» منتشر گردیده و خاطرات ایرج مصداقی نویسنده مقیم استکهلم از دوران زندانیش در ایران طی سالهای 1981 تا 1991 است. این مجموعه کتاب که نزدیک به 1600 صفحه بوده شامل چهار جلد به نامهای غروب سپیده، اندوه ققنوسها، تمشکهای ناآرام و تا طلوع انگور در استکهلم منتشر شده و برمبنای حوادث و رویدادها بر اساس تاریخ تقویمی, روایت و تنظیم گردیده است. نویسنده به موازات بازگو کردن حوادث زندان, ضمن مروری بر عملکرد افراد و گروههای سیاسی ایران و نقد و بررسی متنهای سیاسی، تلاش میکند تا نقش آنها را در انقلاب ۱۹۷۹ و تأثیرشان بر سیر تحولات دهه های هشتاد و نود میلادی در ارتباط با تغییر حکومت نشان دهد. در این رابطه، وی عدم شناخت اکثریت روشنفکران و گروههای سیاسی از دین و روحانیت و ناآگاهی و دید غیر واقع بینانهی آنان از تاریخ و فرهنگ جامعهی ایران و نیز ذهنیگرایی را بعنوان یکی از مهمترین عوامل به بحث میگذارد. نویسنده در مقدمه کتاب خود می نویسد: «در این کتاب آنچه که به ديده داشتهام، از جمله اين پرسش اساسی بوده است که ما ایرانیان با "واقعيت" چگونه و تا چه اندازه واقعی، يعنی همانگونه که بوده و هست، روبهرو میشويم و چگونه آن را بيان میکنيم؟ و اين که تأثیر نوع برخورد ما با "واقعيت"، در زندگی فردی و اجتماعی و رشد انديشهمان چه بوده و هست و خواهد بود؟ شک نیست که بسیاری از غلوها و بزرگنماییها و یا حتا آفرینش بعضی از صحنههای حماسی و اسطورهای و ... با نیت خیر و در راستای تقویت مبارزه علیه نیروهای اهریمنی، انجام شده باشد که این خود متأسفانه میشود عذر بدتر از گناه و همان مشکل تاریخیای که رد پایش را در ذهنیگرایی ایرانی میبینیم.»
|
ارسال
نظر
|