ام زمانی تنها با یک امید ایران را ترک کرد: تحصیلات بهتر. سخت کوشی او نهایتا نتیجه خوبی داشت. ولی او پیش از اینکه آی ام سی آی (شرکت مشاوره مدیریت بین المللی) را تاسیس کند، همه جور کاری از پیشخدمتی گرفته تا ظرفشویی و رانندگی تاکسی انجام داده است.
زمانی می گوید: " من به دلیل تشویش و نا آرامی سیاسی و کمی ظرفیت دانشگاه های مهندسی برای پذیرش دانشجو، نتوانستم در ایران تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه بدهم."
وقتی که زمانی از ایران رفت تنها 18 سال داشت. او در واقع با فرهنگی را که سال ها با آن خو گرفته بود، خانواده، خویشاوندان و همسایگانش را که همیشه پشتیارش بودند، خداحافظی کرد و رفت. او با ویزای دانشجویی به واشنگتن دی سی رفت و با راهنمایی و کمک یکی از خویشاوندانش خود را برای ورود به یک دانشگاه آمریکایی آماده کرد. بعد ازگذشت 4 ماه، او به ایالت مریلند رفت و در دانشگاه ایالتی مریلند آغاز به تحصیل کرد. او در دانشگاه ملی (شهید بهشتی) در رشته اقتصاد تحصیل کرده بود. در آمریکا، او مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مکانیک دریافت کرد. زمانی سپس مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه جورج میسن در رشته مهندسی الکترونیک و کامپیوتر اخذ کرد.
با این وجود، هدف نهایی زمانی متفاوت بود.
او در نظر داشت که پس از پایان تحصیلاتش در آمریکا، به زادگاهش ایران بازگردد.
زمانی می گوید: " می خواستم دانشگاه را تمام کنم، به خانه ام برگردم و به کشورم خدمت کنم." او چنین به یاد می آورد:" آرزوی من این بود که روزی به ایران بازگردم ، نیروگاه طراحی کنم و برای برطرف کردن مشکل کمبود انرژی در ایران کار کنم. اما زندگی آمریکا من را به سمت و سوی دنیای کامپیوتر و ارتباطات کشاند و در نتیجه من هیچ گاه در زمینه رشته تحصیلی خودم کار نکردم."
دلایل بسیاری وجود داشت که مانع از رفتن او به ایران شد. اولین مشکل درگیری ها و عدم توافق در زمینه های مختلف بین دولت ایران و دولت آمریکا بود. پدر و مادر او از او می خواستند که زندگی اش را درآمریکا بسازد و تحصیلاتش را به پایان برساند.
زمانی می گوید: " فکر کردم که ماندن در آمریکا در واقع می تواند برای خودم، خانواده ام ، دوستانم و همچنین برای کشورم مفید باشد. این گونه می توانستم در آمریکا برای خودم یک زندگی بسازم و تا زمانی که وضع در ایران بهتر شود، به اطرافیانم و به کشورم کمک کنم. وضعیت در ایران تغییری نکرد، ولی من به اهداف شخصی خود رسیدم."
به طور کلی جدا از مسایل سیاسی ایران و آمریکا، برای زمانی بازگشت به ایران پس از شروع یک زندگی کاملا جدید در آمریکا دیگر کار آسانی نبود.
زمانی ادامه می دهد:" وقتی که شروع می کنی، خیلی کارهای مقدماتی باید انجام بدهی تا بتوانی زندگی ات را بسازی. و همین کارها و تلاش ها در طول زمان قسمتی از زندگی می شود و در نتیجه به آسانی نمی شود یک زندگی ساخته شده را از جا بلند کرد و با آن به زادگاه خود بازگشت."
زمانی در سال 1985، اولین کار جدی خود را در ناسا و سی.اس.سی آغاز کرد. او در آنجا به کار برنامه نویسی کامپیوتر مشغول شد، مشکلات فنی و مهندسی را در ماهواره های مختلف شناسایی و برطرف کرد و برای استفاده از بودجه های چندین میلیون دلاری برنامه ریزی کرد. زمانی مدتی بعد شرکت آی ام سی آی را تاسیس نمود که پس از طراحی و تولید اوپن آی به موفقیت شگرفی دست یافت. اوپن آی ناظر، مدیر و کنترل کننده کلیه تجهیزات فیزیکی ساختمان ها از نزدیک و یا از راه دور می باشد. زمانی می گوید: "محصول ما اطلاعاتی مربوط به وضعیت و امنیت کلیه سیستم های نیروگاهی را جمع آوری می کند و امکان کنترل آنها از هر نقطه دنیا را مهیا می سازد. شرکت های مخابراتی راه دور، حمل و نقل، ارتباطات و نیز سازمان های دولتی از جمله دیگر مشتریان این محصول هستند. هم اکنون شرکت های تلفن بزرگی مثل نکستل، ام سی آی و ورایزون و کمپانی های دیگری از سایر کشورهای دنیا نظیر دانمارک ، سوئد و رومانی از خدمات شرکت زمانی بهره مند می شوند.
شرکت آی ام سی آی از معدود شرکت هایی است که در هنگام سقوط بازار در سال 2000 آسیب چندانی ندید. زمانی می گوید: " ما در شرایطی باقی ماندیم که بیشتر شرکت ها ورشکسته شده و یا تعطیل شدند. ما زنده ماندیم بدون آنکه نیاز به استقراض و یا سرمایه گذاری نهادی داشته باشیم. این شرکت تمام هزینه ها را تنها از محل عایدات خود پرداخت. اما مهمتر از همه موفقیت ما مدیون افراد زحمتکشی است که در محیط کاری چالش آمیز آی ام سی آی به آنها احترام گذارده می شود."
زمانی موفقیت خود را مدیون سه عامل است: نخست اعتماد به نفس و ایمان به این واقعیت که در هر واقعه ای مصلحتی نهفته است. دوم جرات ریسک کردن. سوم دوستان خوب زیرا بدون آنها شما هیچ سیستم حمایتی ندارید. زمانی پس از سالها اقامت در آمریکا هنوز وطن خود را به یاد دارد و به میراث ایرانی خود مفتخر است. وی می گوید: "ایران و آمریکا هر دو کشور من هستند، اگر چه گاهی اختلافات اجتماعی و سیاسی دو کشور پیچیدگی هایی را بوجود می آورند."
زمانی در صدد است که طی پنج سال آینده بازنشسته شود. اما او امیدوار است که یک آرزوی دیگر خود رامحقق کند: تجربه فضایی.
زمانی به قول خودش با کمی شانس، همراه با ایمان و خطرپذیری به یک ایرانی موفق تبدیل شده است. او امیدوار است که آی ام سی آی را به عنوان میراثی از خود در بازار به یادگار بگذارد.