"شيرين نشاط ", عكاس و فيلم ساز ايراني متولد قزوين است كه از 1974 تاكنون در آمريكا به سر مي برد. اخيرا نيز در 25 اوت (4 شهريور) در گالري هنر "اوكلند" نمايشگاهي از تازه ترين آثارش را برپا كرد. "نشاط " در نمايشگاه "باغ ايراني "موزه هنر هاي معاصر هم با يك ويدئو آرت شركت كرده است
.
به گزارش گروه هنر خبرگزاري كار ايران، ايلنا،" نشاط" كه هم اكنون در اواخر دهه چهل زندگي به سر مي برد در حال اقتباس فيلم سينمايي از رمان پيچيده و استعاري "زنان بدون مردان" نوشته "شهرنوش پارسي پور" است. "پارسي پور"نيز از زنان نويسنده ايراني است كه هم اكنون در آمريكا به سر مي برد. در ضمن اين فيلم كه در مراكش ساخته خواهد شد نخستين فيلم بلند" نشاط "به شمار مي رود.به همين دليل گروه هنر ايلنا اقدام به ترجمه مصاحبه اي از اين هنرمند كرده است كه در پي مي آيد :
در حال حاضر مشغول به انجام چه كاري هستيد خانم نشاط؟
اين روزها سرم خيلي شلوغ است. در حال نوشتن فيلم نامه هستم و اقتباس سينمايي از يك كتاب مي نويسم. رمان" زنان بدون مردان" اثر "پارسي پور" را مي گويم.
به نظر مي رسد اقتباس اين رمان كار سختي باشد. خودتان به تنهايي اين فيلم نامه را مي نويسيد؟
بله. اقتباسش به خصوص براي من كه نويسنده نيستم كار سختي است. اما به همين دليل تجربه جذابي نيز هست و نكات بسياري را در حين كار ياد گرفته ام. البته در مواقع ضروري از كمك و توصيه ديگران از جمله خود نويسنده كتاب هم استفاده مي كنم.
شما روندي طبيعي را از عكاسي به ويدئو و هم اكنون هم به فيلم بلند طي كرده ايد؟
بله وقتي به خودم و آثارم فكر مي كنم مي بينيم بي وقفه جلو آمده ام و در هيچ كدام از اين مراحل توقف طولاني نداشته ام. انگار به هيچ كدامشان وفادار نيستم و پس از آغاز هر مرحله جديد مرحله پيش را فراموش مي كنم و ديگر سراغش را نمي گيرم. اينها روندي طبيعي است كه كمي هم به شخصيت من بر مي گردد.
اكثر فيلم هاي شما در مكانهاي برهوت و دور افتاده مي گذرد، بيابان ها، اقيانوس ها وسيع و مكانهايي همچون اينها. انگيزه اي كه در پس اين انتخاب ها حضور دارد چيست؟ اصلا مي تواني خودت را حين فيلم برداري در يك خيابان شلوغ تصور كني؟
درست است. به نظر مي رسد كه فيلمبرداري در سرزمين هاي باز يا فضاهاي داخلي تبديل به الگوي من شده البته به جز چند مورد نادر از جمله در فيلم" ديوانه" كه در سال 2001 در خيابانهاي مراكش فيلمبرداري شد. نمي توانم علت آن را دقيقا توضيح دهم. شايد دليلش اين است كه فيلم هايم بيشتر استعاري اند و كمتر با مسائل اجتماعي سروكار دارند و معمولا هم به زمان و مكان خاصي مربوط نمي شود.
كمي هم از شيوه هاي كاريتان بگوييد؟
معمولا ايده ابتداي كار كاملا شهودي است. من فكر مي كنم پروژه هايم زاييده بخش ناخودآگاه هستند. ناخودآگاهم نيز منطق خاص خودش را دارد كه منطقي نرمال و عادي نيست. در واقع موضوعي عيني, سازنده ايده مي شود. ايده ايي كه معمولا سياسي يا وجودي است اما پس از آن ابعاد دروني و سطح شخصي كار به ميان مي آيد. همان چيزي كه باعث مي شود اشخاص شيوه هايشان از يكديگر متفاوت باشد. بخشي از وجود من تحليلي است و بخشي ديگر وحشي وار عمل مي كند و در برابر هر گونه قانون و نظم مقاومت مي كند.
منبع : ایلنا