آلمان : ناصر دعاجو - پریچهر جهانگیری- صالح روزتی - میترا قائدی - دکتر مریم آیتی - میلاد آریایی - فرشاد نصرالهی

کانادا : فرزانه شهیدی - علی اکبر ابراهیمی

فنلاند: داوود آقاخانی

آمریکا : دکتر نیما سجادی - دکتر امیر سرانجام  

سوئیس : لیلی امیدوار 

روسیه : محمدسجاد جوزدانی - شاهرخ ابراهیمی

استرالیا : آرش کریمی - محمود نکوئی

یونان : علی راد - سپهر راد 

مالزی : علی گنجیان خناری - امین مهدی ممدوح - پوریا استراکی

هند : دکتر مهدی شریعتمداری 

فرانسه : گلی امیدوار 

اوکراین : رضا اكبري - امیر حسین بصیری - حسین شبابی - محمد امین عبیدی 

انگلیس : نوشین مرادی- مرتضی معظمی

قبرس : وحید بهزادان

هلند : هومن ضیائی  - ابوالفضل همدانیان

اسپانیا : پریسا پازوکی  

ژاپن : حسن هاشمی - علی بلالی 

ترکیه : دکتر سید حسین موسوی - حجت همتی - یاشار باستانی

۹ مهر ۱۳۸۷- "سينماي ايران ... از رقابت با هند تا كسب جوايز جهاني"

فعاليت سينماي ايران از دوران مظفرالدين شاه ، كه براي سياحت ومعالجه به اروپا سفر كرده و در آنجا مشاهده برخي فيلم ها وي را مورد تأثير قرارداد ،آغازشد.
سينما در ايران ابتدا با تصويربرداري از مناسبات و جشنها و برخي افلام مسند شروع كرد و سپس توسط برخي از كارگردانان كه در خارج از كشور آموزش ديده بودند به ساخت و تصوير فيلم صامت (بي كلام ) اقدام نمود . اولين فيلم گويا (ناطق) در سال 1933 م در ايران به نام (دختر لُري) توليد شد.
در دو دهه اخير ايران با عرضه و نمايش بيش از 140 فيلم در بسياري از جشنواره هاي بين المللي شركت نموده است . فيلم هاي "طعم گيلاس" در جشنواره بين المللي "كن" ، تخته سياه ، دايره ، "گبه" و "رنگ خدا" از اين دسته مي باشند.
توليد اين همه فيلم ى با موضوعات گوناگون حاكي از اين است كه سينماي ايران تنها محدود ومختص به مسائل و مشكلات جنگ نيست بلكه در عرضه و نمايش مسائل اجتماعي ، زن و نقش او در جامعه ايران نيز شناخته شده است. در نيم قرن اخير سينماي هنر هفتم در پرداختن به مشكلات جامعه و ارائه راه حلهاي عملي آن ، على رغم فاصله زيادي كه در اين مدت ايجاد شد(در زمان جنگ تحميلي) ، تجربه موفقي بوده است. همچنين سينماي ايران توانست دانشكده تئاتر را بوجود آورد كه درآنجا استعدادها دروني افراد شكوفا شود و بازيگران و كارگردانان زن و مرد در كنار يكديگر وقايع و حوادث ومشكلات جامعه ي شرقيشان را به تصوير بكشانند وجوايز برتر را ازجشنواره هاي جهاني دريافت كنند.
همچنين سينماي ايران بيننده خارجي را كه به دنبال طعم وبوي گوناگون و متنوع است (درپي موضوعات مختلف ) را به وسوسه مي اندازد. البته نقش بسزاي جشنواره هاي سينمائي در آشكار نمودن و گشايش توليدات جهان سوم وشناساندن آنان را نبايد فراموش نمود.
سرآغازهاي هندي :
در ابتدا سينماي ايران مي خواست با تقليد از سينماي هند خود را به آن شبيه سازد. و بعد از تلاشهاي پراكنده آقاي عبدالحسين سبنتا كه در آن زمان در هند اقامت داشت توانست اولين نوار سينمائي گويا (ناطق) را به نام "دختر لري" در سال 1933 توليد كند . و در سالهاي 1930 تا 1936 نه فيلم ، كه پنج تا ي آن در هند پرشده بود ،توليد شد . اما توليدات مرحله بعد ، كوميدي و ملودرامي ، بود كه اغلب آنها ، به جز موارد اندك و استئاني ، داراي موضوعات بسيار ساده و سطحي بودند و تا سه دهه به همين ترتيب ادامه يافت .اما توانست زيربناي توليدات تجاري را پايه ريزي كند . و در سال 1969 فيلم "گاو ماده" داريوش مهرجوي توانست با دريافت جايزه جشنواره "وينسيا" راه را براي توليدات بهتر و جدي تر مهيا نمايد.

سير در مسائل و مشكلات جامعه :
در دهه هشتاد بخاطرشرايط سياسي ، مسئوليت سينما تنها به آماده سازي وهوشياري جامعه و آراء عمومي نسبت به مسائل آن زمان اختصاص يافته بود. و در دهه نود وضعيت سينماي ايران يك باره تغيير كرد. و به صورت گسترده و با شيوه اي جذاب ودستاوردهايي جديد ، به موضوعات اجتماعي و مشكلات جامعه پرداخت و چشمها را در داخل و خارج ايران به سوي خود دوخت .
سينماي ايران امروز و بعد از اينكه توانست هويت واقعي خود را بدست آورد و با نقش هاي مختلف اجتماعي شناخته شود و با طرح موضوعات مختلف كه با واقعيت بسيار نزديك است ، مورد توجه تمام بينندگان و مخاطبان جهان قرار گيرد. و اين موفقيت بخاطر وجود نسلي پرتلاش از سينماگران ايراني است كه در طي تجربيات دو دهه گذشته توانستند الگوي جديدي را كه تمام راه كارها ونقاط آن روشن و مشخص شده است ، جهت پيشرفت و گسترش اين هنر در كشور ارائه دهند. دهها تن از كارگردانان و بازيگران ارجمند زن و مرد و سيناريستهاي خوب در صحنه ظاهر شدند تا صنعت سينما توانست بهترين توليدات جهاني را عرضه دارد و دهها جايزه را در جشنواره هاي بين المللي كسب نمايد . و در پي موفقيتهايي كه فيلم ها طولاني ايراني در محافل جهاني بدست آوردند . هنرسينما در زمينه ساخت فيلم هاي كوتاه نيز توسعه يافت و توانست به جايگاه والائي صعود كند.
در زمينه مهمترين موفقيتهاي جهاني سينماي ايران مي توان به ؛ تنديس طلاي فيلم طعم گيلاس در جشنواره كن در سال 1997 ، جايزه ويژه ناقدان در فيلم تخته سياه ، دوربين طلائي دو فيلم ايراني در جشنواره كن 2000 ، جشنواره تفنگ جهاني و اهداي تنديس شير طلائي بزرگترين جايزه جشنواره به فيلم "دايره" به كارگرداني جعفر پناهي ودريافت بسياري از جوايز ديگر در فيلم هاي مختلف ، مانند فيلم "امروز زن شدم" و يا جشنواره برلين كه اولين جايزه را يك ماه پيش از سالجاري 2008 به فيلم ايراني اختصاص داد، اشاره نمود.

ارسال نظر شما در مورد این خبر نام: پست الکترونیکی: سایت: مشخصات شما ثبت گردد؟ پیغام:

پیشنهاد می کنیم لینکهای زیر را نیز مشاهده نمائید :