نمایندگان انجمن دوستداران ایران در خارج از کشور

آلمان : ناصر دعاجو - پریچهر جهانگیری- صالح روزتی - میترا قائدی - دکتر مریم آیتی - میلاد آریایی - فرشاد نصرالهی

کانادا : فرزانه شهیدی - علی اکبر ابراهیمی

فنلاند: داوود آقاخانی

آمریکا : دکتر نیما سجادی - دکتر امیر سرانجام  

سوئیس : لیلی امیدوار 

روسیه : محمدسجاد جوزدانی - شاهرخ ابراهیمی

استرالیا : آرش کریمی - محمود نکوئی

یونان : علی راد - سپهر راد 

مالزی : علی گنجیان خناری - امین مهدی ممدوح - پوریا استراکی

هند : دکتر مهدی شریعتمداری 

فرانسه : گلی امیدوار 

اوکراین : رضا اكبري - امیر حسین بصیری - حسین شبابی - محمد امین عبیدی 

انگلیس : نوشین مرادی- مرتضی معظمی

قبرس : وحید بهزادان

هلند : هومن ضیائی  - ابوالفضل همدانیان

اسپانیا : پریسا پازوکی  

ژاپن : حسن هاشمی - علی بلالی 

ترکیه : دکتر سید حسین موسوی - حجت همتی - یاشار باستانی

كويت : احمد اميري - دکتر انوری

امارات :  جمشید غضنفری - جواد رضایی - جواد ملکزاده

جمهوری آذربایجان : مطهره شفیعی

ایتالیا : ریحانه سلطانپور

کره شمالی : امیر بیانی

بلژیک : دکتر امیر فرزاد

 

انجمن دوستداران ایران در تمامی کشورها نمایندگی فعال می پذیرد. علاقه مندان با آدرس زیر تماس حاصل نمایند.

webmaster(at)topiranian(dot)com

از طریق فرم

۱۸ شهریور ۱۳۸۶- مردان بزرگ ایستاده می میرند.

DSCN6661 (Custom).jpg

باقر آیت الله زاده شیرازی متولد 1315 شهر مقدس نجف از خانواده بسیار محترم روحانی و از نواده حضرت آیت الله میرزای شیرازی (صادرکننده فتوای منع استفاده تنباکو در زمان ناصرالدین شاه) تحصیلات ابتدایی را در نجف و نهایتا دبیرستان را در مدرسه دارالفنون تهران به پایان رساند و در سال 1335 وارد دانشگاه تهران رشته معماری شد و در آتیله مهندس هوشنگ سیحون مشغول به فراگرفتن حرفه معماری شد . استاد سیحون یکی از ابداعاتی که در دانشکده انجام داد برگزاری سفرهای دیداری و تحقیقاتی و آشنا شدن دانشجویان با معماری و شهرسازی و هنر این مرزوبوم بود.و دیگر دانشجویانی که بهر نحو در زمینه تحصیل و نظم و ترتیب دچار جریحه هایی میشدند گاهی بیش از یک سال می بایست اثری معماری را نقشه برداری دقیق انجام دهند تا آن جریمه لغو می شد و مخصوصا هر سال تعداد زیاد اثر معماری توسط دانشجویان سال اول کشید ه می شد و گاها در اختیار مرکز فنی وزارت فرهنگ و هنر قرار می گیرفت و مقداری هم هزینه کار به دانشجویان داده می شد . و این سبب شد که مقدار زیاد نقشه در آن سازمان نگهداری شود . این عمل باعث این می شد که دانشجویان به فرهنگ و هنر این مرز و بوم علاقمند می شدند.
دکتر شیرازی در چنین دانشکده ای با چنین فضایی تربیت شد و دوستان و همکارانی با چنین خصوصیات با او محشور بودند.
دکتر شیرازی در سال 1345 با درجه عالی از این دانشکده فارغ التحصیل شد و با گرفتن بورسیه برای ادامه تحصیل در زمینه مرمت به کشور ایتالیا شهر روم رفت و اتفاقا با یکی دیگر از معماران و هنرمند مهندس کیوان حسروانی درس مرمت خوانده و به اتمام رساند. و سپس به کشور مراجعت نمود . در سال 1345 در وزارت فرهنگ و هنر سابق در دفتر فنی استخدام شد و نظر به هوش و استعداد و علاقه ای که به این رشته داشت بزودی مورد تقدیر و تمجید و زیر وقت ومعاونش مرحوم عبدالعلی پورمند قرار گرفت.
و به عنوان ریاست دفتر حافظت آثار باستانی اصفهان قرارانتخاب و در بازسازی و زنده سازی آثار مهم معماری اصفهان مشغول به کار و روی مساجد کاخ ها و سایر نقاط کار می کرد . مثل چهل ستون هشت بهشت عالی قاپو و غیره . او با سعی فراوان تو انست مردم هر دوست اصفهان را به نگهداری و ترمیم آثار قدیم خود ترغیب کند و آثاری چون پارکها ، مساجد ، کاخ ها ، پل ها و .... زیر نظر مستقیم او مرمت شدند و گاهی دیده شده که شخصا آستین بالا زده و مثل یک کارگر معمولی عاشقانه کار می کرد.
وی پس از 10 سال به تهران منتقل و به سمت رئیس سازمان ملی حفاظت و بعد از تاسیس سازمان میراث فرهنگی در سمت معاون اجرایی به خدمت خود ادامه داد.
و تنها با حمایت علمی و فکری فلسفی اخلاقی این مرد بزرگ بود که ریاست های جوان بعد از انقلاب توانستند میراث فرهنگی را از نابودی نجات داده و از صدماتی که به آثار باستانی می رسد نجات دهد.
وی با جمع کردن همکارانی چون مهندس مهریار مهندس مجاتی همایونفر محب علی ودادی بیرشک فرهنگی جبل عاملی و ...... دها عاشق دیگر در شناخت برنامه ریزی و بازسازی اثار گرانبهای معماری این مرزو بوم را انجام دهد و چای بزرگانی چون استاد محسن فروغی گدار سیر و مصطفوی .. موید گذارند. با تفاوقت اینکه نیروی جوانتری آگاه تر به مسائل روز فرهنگی و اجتماعی این عزیزان اینقدر با عشق به کار خود مشغولند که همیشه از مسئولین که کمتر به دلیل مختلف توجه چندانی به میراث گذشته داشدند گله مند هستند و بازسازی مداوم را لازم میدانستند .
دکتر شیرازی مدتی در دانشکده شهرسازی هنرهای زیبا مشغول به تحصیل شده ولی به زودی دانشکده را ترک کرد و سپس دو های تکمیلی مختلفی دید ازجمله معماری سنگی دانشگاه یورک انگلیس
به غربی و علوم اسلامی در حد یک مجتهد جامع الشرایط روز احاطه داشت.
زبان انگلیسی – ایتالیایی را خوب می دانست برای اولین بار جایزه بزرگ معماری آقاخان را در زمینه مرمت به اتفاق اوژتیو گالری ایتالیایی برد.
وی پس از بازنشستگی موسسه فرهنگی ایکوموس ایران (شورای بین المللی و محوطه های تاریخی ) را دایر کرد.
او مردی شجاع و آگاه و رک و آرام بود . در مسائل که مطمئن بود شجاعانه دفاع می کرد و کوتاه نمی آمد . مسلمانی واقعی بود با اینکه از خانواده های بزرگ اسلامی این صده اخیر بود هیچ وقت نظاهر نکرد ولی در رفتارش بچشم می خورد.
او مسجد را فقط برای نزدیکی به خالق می دانست و لاغیر.
او لحظه اوج اثر هنر را در زمانی می دید که انسان مسلمان به رهایی مطلق و کندن از دنیای مادی و عرق در ذکر نزدیک شدن به خدا می دانست میگفت آنوقت است که ابوعلی سینا ذکریا حافظ و سعدی معمار مسجدشیخ لطفالاه یا مسجد شاه پل ها بوجودمیاید.
به علم و تولید اعتقاد داشت .از کمبود علم و صنعت و استفاده آن در معماری ایران رنج می برد و می گفت : ما در انقلاب صنعتی سهیم نبودیم. و باید جبران کنیم راهی جز این نیست. وی شهر را به نام شهر اسلامی فیول نداشت . می گفت اسلام شهر نداشته ولی در هر منطقه جغرافیا انسانها با فرهنگ و تولید و علم خود تحت فرهنگ اسلامی شهر پای خورا ساخته که در آن شهرها بزرگانی جهانی تربیت شدند.
استاد باقر آیت الله زاده برای اولین بار دانشکده مرمت را در اصفهان تاسیس کرد مجله اثر را پایه گذاری کرد و بازسازی و تعمیر ساختمای مسعودیه در تهران آخرین کار او که هنوز ادامه دارد.
سه دوره کنفرانس معماری و شهرسازی در بم برگزار کرده که حاصل آن صدهامقاله می باشد .
استاد را از سالهای دور می شناسم در سفرهای دانشجویی و مجالس علمی اورا میدیدمم .
در سفری که در سال 1347 بهمراه استاد سیحون با تعدادی از دانشجویان هنرهای زیبا به عراق رفتیم وی بعنوان یک گید یا بلد سفر با ما بود که به اتفاق به کوفه و خانه علی و مسجد کفه رفتیم سکوت عجیبی همه راه در بررگفته بود من در محراب مسجد کوفه منقلب شدم و مدتی کوتاه از خود بی خود شدم و پس از بهوش آمدن مهندس شیرای را بالای سر خود دیدم سپس پاهم نمازی در آن مسجد محراب گذاریم که خاطره شیرنش هنوز در من و دوستان مانده و به زبان می آوریم در عکس مسجد کوفه نمازگزاران از راست باقر آیته الله شیرازی ، عط االله امیدوار ، بزرگ زاده دیده می شود.

Dr Baghere SHIRAZI Dr Ataollah OMIDVAR MOHANDES BOZORG ZADE masjede KOFE 1347 (Custom).jpg

وی را گاهی می دیدم مخصوصا اگر کاری جدی انجام داده بودم وی را در جریان می گذاشتم در پروازی که بر فراز اصفهان و اطراف آن داشتم تعدا زیادی عکس و فیلم از اصفان گرفته بودم روزی در میراث بدیدنش رفتم و گفتم که عکسهای هوایی از اصفهان گرفتم رببین و گفتم من احتمال می دهم که مسیر رودخانه زایند رود درجای دیگربوده و پل ساخته و مسیر آب را اززیر پل انداخته اند و گفت اتفاقا من در جایی که شما می گویید اثار رودخانه رادر موقع کارش دیده ام.

akse havai esfehan midane shah aks Dr OMIDVAR.jpg

او ابتدا آلبومی از عکس های هوایی اصفهان را نشان داد و سپس آثار مرادید و شگفت زده شده و صمن تعریف و تمجید از من و معرفی به آقای دکتر منصوری فرد از همکارانش اودو عکس را برداشت

TN_POL KAGO ESFEHAN 24.JPG

یکی یک اثر تاریخی مخروبه را من پیدا کرد م و دیگر از نقش جهان دو عکس را برداشت و. او گفت این هم ذکات هنری که خدا به تو داده است.

TN_ESFEHAN3.JPG

TN_ESFEHAN34.JPG

هر وقت وی را میدیدم سوال می کرد امیدوار چی داری بگو نوشته هایم را راجه به مسجد تخت جمشید جیرفت و .... را بوسیله ایمیلی برایش فرستادم که برای دیدن آنها از فرزندش که در این کار تبحری داشت استفاده می کرد.
تا اینکه برای برگزاری نمایشگاهی به دعوت شهرداری 4 و معاونت شهرداری پاریس با همسرم و فرزندم عازم پاریس بودم و در سفر ها معمولا عکس ها و فیلم ها از رویدادهای هنری خصوصا مربوط به ایران تهیه می کنم به وی زنگ زدم و درخواست موسسه فرهنگی ایکوموس ایران برای خود و فرزندانم کردم ایشان خوشحال شد و گفت حتما باید بیایی و آدرس کوچه میرزا احمد خان وزیرمد خان و زیر واقع در سه راه سرچشمه . من هم که در سال 1353 در آن خانه فیلمی از استاد بزرگ سه تار مرحوم حاج سعید خان هرمزی به اتفاق همایون پورمند تهیه کرده بودم به ان حانه به آنجا رفتم.
پس از مدتی انتظار استاد آمدند و با خوشحالی هم را در آغوش کشیدم و گفت بی خبر آمدی و من اول باید کارهای دو دانشجو را راهبری کنم بعدا نوبت تو.
دانشجوی اول خانم مریم مصلی پور که راجع به دانشکده کشاورزی کرج که در آن کاخ بزرگی به نام سلیمانیه قاجار می باشد کارکرده بود که من تا حالا از این کاخ اطلاعی نداشتم .
استاد به حدی با وی کار را بررسی می کرد و برای اولین بار در ایران به استادی آگاه از نظر فرهنگ مذهب قوانین جغرافیا محیط زیست برخودکرده ام که تمام مسائل را علمی دیده و بررسی می کرد و با خشروی کارهای جدید را از دانشجو درخواست می کرد و من آخرین عکسی را از او گرفتم
. سپس در بخو دکترا بنام نریمان فرخ را که نژش مربوط به معماری گلی بود( معماری گلی تعالی و تداوم حیات) و ضمن معرفی من به ایشان که گفت آقای دکتر عطاالله امیدوار یکی از مفاخر بزرگ هنر ایران است ولی افسوس سبیل گنده دارد و خودش در پشت آن پنهان است که بعضی هانمی بیند و بعضی ها نمی خواهند ببینند. بحث به من زلزله بم شد و راهنمایی پای لازم را ضمنانه به وی نمود و عجب اینکه زلزله را یک نعمت خدادادی میدانست و صعف را در ناآگاه بودن و کار نکردن ما می دانست و گفت درصد بسیار زیاد تخریب از معماری جدید است نه قدیم.
سوار شدیم از دوست مشترک و صمیمی ایشان جناب مهندس صدری شهرساز صحبت شد کفتم که 40 سالگی دفترشان را جشن گرفتند و در جمله ای شاید به شوخی ابزار 40 سال بیهودگی را کردند ایشان با عصبانیت گفت نه من موافق نیستم بگو او مرد زحمتی کشی هست سالهای رنج برده و کا رها کرده و ااصلا دوست ندارم بشنوم من بایدبا مسئولین کنم که ایشان به فرهنگستان راه پیدا کند.
گفتم آقا من که شما شاهد پر کاریم هستید رفتم شیراز اصفهان خواستم عکس بگیرم ممانعت کرند گفتند باید از تهران دفتر اطلاعات بین الملل نامه بیاری آمدم تهران صمننوشتن نامه در خواست معرفی خود درخواست اجازه عکسبردای کردم و پس ارچند وقت پیگیری دیدم رئیس مربوط زیرنویسی کرده که موافقت نمی شود بایگانی شود مگر من چقدر عمر می کنم که تولید داشته باشم و ایشان عمیقا ناراحت شد گفت با من هم همین کار می کنند تو از رو نرو و کارت را ادامه بده و من تو را یک روز می بم پهلوی مهندس بهشتی و اثارت را بده او هم ببیند گفتم باشد ولی او مرا میشناسد
گفت این ها میاید و میروند منتها تو از رو نرو. مرا سوار وانتی کرد امدیم رسیدم به میدان ونک من منزلم شهرک غرب بود میدان ونک نگه داشت راننده من پیاده شدم ایشان هم پیاده شد و دست در گردن هم انداخته و آخرین بوسه ها را از هم کردیم و با جمله مراا ز کارهایت بی خبر نگذار از هم جدا شدیم
که بعد شنیدم زیباترین داستان زندگی اش در محلی که فرهنگستان هنر برای بزرگداشت آوترتیبب داده بود در میان دوستان شاگردان همکلاسش از خدا و عافیت یک نصیحت پدر گفت و بر روی صحنه مقابل چشم میلیونها نفر جان سپرد. صحنه روزگار را فرو گذاشت. نه تنها زندگیش را وقت آموختن فرهنگ و هنر ایرانی کرد .خدای مهربان خواست که مرگ او نیز نمونه چنین آموزشی باشد .


یاهو
مسافر دکتر عطاالله امیدوار

نظرات شما :

Mamnoon... Kheyli lezat bordam az in maghaaleh ..

نظرات شما :

khaily ali bod.man ham yeki az shagerda \ne en ostade bozorg bodam

ارسال نظر شما در مورد این خبر

پیشنهاد می کنیم لینکهای زیر را نیز مشاهده نمائید :

Tel: +98 (021) 88313619  E-Mail: info @Topiranian.com

Copyright (c) 2003-2008 by www.topiranian.com; All rights reserved.